ตอนที่ 284 ลูกพี่ลูกน้องถังเสี่ยวอี

เจียงหยวนยื่นมือไปลูบแก้มนวลเนียนของเธอเบาๆ พลางเอ่ยยิ้มๆ "คนเราขอแค่ยอมใช้สมองให้มากขึ้น ไม่ถูกความอยากตื้นๆ ครอบงำจิตใจ ย่อมคิดตามทันได้อยู่แล้วครับ"

หยางเหยียนเฟยนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นมา "คุณฉลาดมาก อย่างน้อยก็ฉลาดกว่าผู้ชายส่วนใหญ่ที่ฉันเคยเจอมา แผนการเดิมๆ แบบนี้แม้จะเรียบง่าย แต่ก็ใช้ได้ผลมาตลอดแท้ๆ ค่ะ"

เจียงหยวนบีบแก้มที่เนียนดั่งหยกของเธอเบาๆ พลางยิ้ม "คงเป็นเพราะคุณมีเสน่ห์มากเกินไปเสียมากกว่า โบราณว่าไว้วีรบุรุษยากจะผ่านด่านสาวงาม มีผู้ชายไม่กี่คนหรอกครับที่จะต้านทานคุณไหว"

หยางเหยียนเฟยเอ่ยเสียงแผ่ว "แล้วทำไมคุณถึงต้านทานได้ล่ะคะ?"

เจียงหยวนยืดหลังตรงแล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัด "นั่นก็ย่อมเป็นเพราะผมไม่ใช่วีรบุรุษธรรมดาๆ แต่เป็นยอดวีรบุรุษยังไงล่ะครับ หากกระทั่งลูกไม้ตื้นๆ แค่นี้ยังมองไม่ออก ผมสู้เอาเต้าหู้มาทุบหัวตัวเองตายไปเลยไม่ดีกว่าหรือ"