ตอนที่ 314 สือเทียนฝู่

ในใจของเจียงหยวนพลันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขายื่นแขนไปโอบเหยาเหวินเหวินไว้อย่างแผ่วเบาแล้วยิ้ม "เธอก็กินบ้างสิ"

เหยาเหวินเหวินส่ายหน้าทันควันพลางตอบ "เจ้านายคะ ถึงปกติฉันจะชอบล้อเล่นกับคุณบ่อย ๆ แต่ในใจฉันรู้ฐานะของตัวเองดีค่ะ ฐานะของคุณสูงส่งกว่าฉันตั้งเยอะ ของล้ำค่าขนาดนี้ฉันจะกินเข้าไปได้ยังไงกันคะ"

เจียงหยวนแสร้งทำหน้าขรึม เอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "ในเมื่อรู้ว่าฐานะฉันสูงส่ง งั้นฉันก็ขอสั่งให้เธอกินลงไปเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นจะถือว่าขัดคำสั่งฉันนะ!"

แววตาของเหยาเหวินเหวินทอประกายซาบซึ้งใจ เธอรู้ดีว่านี่เป็นคำพูดที่เจียงหยวนจงใจพูดออกมาเพื่อหวังดีต่อเธอ

หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอคิดว่าในเมื่อเจียงหยวนอยากให้ตนกินถึงเพียงนี้ ตนก็คงปฏิเสธไม่ได้ เธอหยิบเนื้อกุ้งมังกรแดงชิ้นเล็กขึ้นมาค่อย ๆ ฉีกออกเป็นชิ้นน้อยแล้วส่งเข้าปาก ทันใดนั้นก็รู้สึกเพียงว่ามีกลิ่นหอมกรุ่นอันเย้ายวนระเบิดกระจายอยู่บนปลายลิ้น ทั้งร่างราวกับกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆก็มิปาน