ตอนที่ 320 ความเป็นอิสระของเหยาเซียนเซียน

โทรศัพท์มือถือของเจียงหยวนสั่นไม่หยุด แต่เขากลับไม่มีความตั้งใจที่จะรับสายแม้แต่น้อย

ในเวลานี้เขากำลังนั่งอยู่บนรถลัมโบร์กินีคันหนึ่งร่วมกับเหยาเหวินเหวิน นอกหน้าต่างรถคือทัศนียภาพยามค่ำคืนของเมืองหลวงที่ไหลผ่านไปเรื่อย ๆ

เมืองหลวงในยามราตรี ช่างเป็นโลกแห่งแสงนีออนอันยิ่งใหญ่และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ทุกหนทุกแห่งล้วนเป็นทิวทัศน์แสงไฟอันวิจิตรตระการตา

"เจ้านายคะ คุณไม่ได้โกรธใช่ไหมคะ?" เหยาเหวินเหวินนั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับ เอ่ยถามหยั่งเชิงขึ้นมาประโยคหนึ่ง

"คุณยังต้องร่วมมือกับโจวจื่อหยางอยู่นะคะ อย่าเพิ่งใช้อารมณ์เลยค่ะ"