ตอนที่ 411 ซิกัวท็อกซิน

"ยังจะปากแข็งอีก!" ซูเทียนเฟยแค่นหัวเราะ

"ดูท่าแกคงไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริง ๆ สินะ คิดจริง ๆ หรือว่าถ้าฉันไม่มีความมั่นใจเต็มร้อย จะถ่อมาดูสภาพน่าสมเพชของแกถึงที่นี่ด้วยตัวเองน่ะ?"

"แกลองจับความรู้สึกดูให้ดีสิ ฤทธิ์ยาในอากาศแถวนี้ มันน่าจะเริ่มออกฤทธิ์แล้วมั้ง?"

สิ้นเสียงของมัน เจียงหยวนก็รู้สึกเวียนศีรษะขึ้นมาวูบหนึ่ง เปลือกตาเริ่มจะปิดลงโดยไม่อาจควบคุม

เปลือกตาหนักอึ้งราวกับถ่วงด้วยน้ำหนักนับร้อยชั่ง นี่เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยพานพบมาก่อน ประหนึ่งว่าไม่ได้ข่มตานอนพักผ่อนมาติดต่อกันสามวันสามคืน