ตอนที่ 446 ภารกิจที่เป็นไปไม่ได้

เจียงหยวนเอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่ง "ความสามารถของผมเป็นอย่างไร วันเวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์เองครับ ผมเคยได้ยินคนพูดกันว่า คนบางพวกก็เหมือนจักจั่นที่มีชีวิตอยู่ได้เพียงแค่ฤดูร้อนเดียว พวกมันไม่มีทางรู้จักความหนาวเหน็บของฤดูหนาวหรอก ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องไปพูดคุยเรื่องราวเกี่ยวกับฤดูหนาวกับคนประเภทนี้ให้มากความ และยิ่งไม่ต้องเปลืองน้ำลายอธิบายอะไรด้วย"

"ความจริงผมไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากคนเหล่านี้ และยิ่งไม่ต้องการคำวิจารณ์อันไร้สาระของพวกเขาเลย สายตาของพวกเขาคับแคบ ไม่อาจมองการณ์ไกลได้ แล้วเหตุใดผมจะต้องไปใส่ใจคำวิจารณ์ของคนที่เป็นเหมือนกบในกะลาพวกนี้ด้วยล่ะครับ"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ผู้คนจำนวนมากต่างก็อ้าปากค้างตะลึงงันอยู่กับที่ นี่มันคือตัวอย่างชั้นยอดของการใช้น้ำเสียงที่สงบราบเรียบที่สุด แต่กลับเอ่ยวาจาที่หยิ่งผยองโอหังและทรงอำนาจที่สุดออกมาอย่างแท้จริง

แมลงฤดูร้อน ย่อมไม่อาจเข้าใจเรื่องน้ำแข็งหนาวเหน็บ!

คำพูดเพียงสองสามประโยคสั้นๆ ของเจียงหยวน ช่างเป็นการเหน็บแนมเหล่าคนระดับหัวกะทิของกลุ่มทุนการเงินตระกูลหลี่อย่างชัดเจน ว่าไร้ความสามารถและใจคอคับแคบ