ตอนที่ 477 มีความสามารถแต่ไร้คุณธรรม

สายตาของเจียงหยวนสงบนิ่งดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ร่วง ดูสุขุมรอบคอบประหนึ่งกุมชัยชนะไว้ในกำมือ

ทว่าสถานการณ์ภายในลานกว้าง ไม่นานก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น

นั่นเป็นเพราะจู่ๆ ก็มีชายหนุ่มประมาณเจ็ดแปดคนพากันคุกเข่าลงที่หน้าประตูโรงพยาบาล

ชายหนุ่มเหล่านี้สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง สีหน้าอิดโรยและสิ้นหวังอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งตัดกับบรรดาแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมงานเลี้ยงระดับโลกอย่างสิ้นเชิง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคือชาวพื้นเมืองดั้งเดิมของเกาะระดับโลกแห่งนี้