ตอนที่ 484 กงเกวียนกำเกวียน

สายตาของเจียงหยวนคมกริบดั่งคบเพลิง ในชั่วพริบตานั้นดวงตาของเขาราวกับกลายสภาพเป็นดวงตะวันสองดวงที่ส่องประกายเจิดจ้า จนไม่มีใครกล้าสบตาตรง ๆ

ปรมาจารย์หลิวรู้ดีว่า คนที่สามารถมองทะลุสภาพร่างกายและอาการป่วยของตนเองได้เพียงแค่ใช้สายตาสังเกต ย่อมต้องมีวิชาแพทย์ที่ลึกล้ำพิสดารอย่างเหลือเชื่อ

ในช่วงเวลาความเป็นความตายตรงหน้านี้ ในที่สุดปรมาจารย์หลิวก็เลือกที่จะยอมรับความจริง เขาก้มศีรษะที่เคยเชิดสูงอย่างหยิ่งยโสลงมา แสดงท่าทีจำนนแล้วเอ่ยว่า "เจียงหยวน เรื่องก่อนหน้านี้ระหว่างคุณกับผมมันก็แค่เรื่องกระทบกระทั่งกันเล็กน้อย ไม่ได้มีความแค้นฝังลึกอะไรกันจริง ๆ เสียหน่อย ตอนนี้อาการของผมแย่มาก ได้โปรดเห็นแก่สถานการณ์ส่วนรวม ช่วยชีวิตผมด้วยเถอะครับ"

เมื่อทุกคนเห็นปรมาจารย์หลิวยอมอ่อนข้อลงถึงเพียงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะพากันเงียบกริบ

ตำนานทางการแพทย์ผู้ซึ่งเมื่อครู่นี้ยังวางท่าราวกับจักรพรรดิผู้ครองใต้หล้า บัดนี้กลับไม่ต่างอะไรกับสุนัขที่ถูกตีจนหลังหัก ได้แต่เอ่ยปากวิงวอนขอความช่วยเหลือจากเจียงหยวน