ตอนที่ 490 การทดสอบอันสำคัญยิ่งยวด

แม้จะถึงเวลาที่ต้องออกไปแล้ว แต่ภายในใจของเจียงหยวนยังคงอาลัยอาวรณ์ ตัวอักษรบนศิลาจารึกนี้ราวกับมีแรงดึงดูดดั่งมนตร์สะกด ที่ทำให้เขารู้สึกอยากจะรั้งอยู่ต่อเพื่อทำความเข้าใจอย่างเงียบสงบโดยสัญชาตญาณ

ทว่าเปลวไฟของคบเพลิงจวนเจียนจะมอดดับลงเต็มที หากต้องสูญเสียแสงไฟไปในถ้ำลึกเช่นนี้ ย่อมแฝงไปด้วยภยันตรายใหญ่หลวงอย่างไม่ต้องสงสัย ถึงเวลาที่จำเป็นต้องไปแล้วจริง ๆ

ทว่าในตอนที่เจียงหยวนกำลังเตรียมจะหันหลังกลับ หางตาของเขากลับเหลือบไปเห็นตัวอักษรขนาดเล็กกระจิริดอีกกลุ่มหนึ่งตรงซอกมุมบนพื้นโดยบังเอิญ

ลายลักษณ์อักษรเหล่านี้เลือนรางไปมากแล้ว เจียงหยวนต้องเพ่งสมาธิอย่างหนักหน่วง จึงจะพอจับใจความข้อความด้านบนได้

เจียงหยวนกวาดสายตามองพลางพึมพำออกมาช้า ๆ ว่า "ความหมายโดยสังเขปคือ... หากลูกหลานรุ่นหลังได้ก้าวขึ้นมายังสถานที่แห่งนี้ จงใช้คัมภีร์เล่มนี้สร้างความผาสุกรุ่งเรืองให้แก่ประเทศหลงให้จงได้"