ตอนที่ 502 ชักศึกเข้าบ้าน

ดวงตาของดิลเลนซ์แดงก่ำ กัดฟันแน่นจนแทบจะแหลกละเอียด

ไม่ใช่เพียงเพราะทรัพยากรมูลค่าหนึ่งแสนหกหมื่นล้านถูกจมลงไปโดยเปล่าประโยชน์เท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะแม้แต่เงาของมือสังหารก็ยังสืบหาไม่เจออีกด้วย

นี่มันเทียบเท่ากับมีไอ้เด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่งมาแอบขัดขาเขาจนเขาล้มหน้าทิ่มคะมำ แต่เขากลับไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนทำ!

มันช่างน่าอัดอั้นตันใจเหลือเกิน ความอัปยศอดสูอย่างหาที่สุดมิได้เอ่อล้นขึ้นมาในใจของดิลเลนซ์

"คนประเทศหลงกระจอกๆ ไม่มีศักยภาพพอจะหลบเลี่ยงเรดาร์ของพวกเราได้หรอก และยิ่งไม่มีทางหลบพ้นขีปนาวุธสกัดกั้นของพวกเราไปได้ด้วย" ความโกรธของดิลเลนซ์เดือดพล่าน