ตอนที่ 530 หินจื้อเจิน

ดาบจิ่วพีของเจียงหยวนขาวผุดผ่องดั่งหิมะ ราวกับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันเปิดเผยสง่างามของวิญญูชน ไม่ว่าจะเป็นศาสตราสังหารที่ไอฆ่าฟันเดือดพล่าน หรือดาบมารอัปมงคลที่ต้องคำสาป ทั้งหมดต่างก็จำต้องก้มหัวยอมสยบให้

เจ้าอ้วนยิ่งรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เดิมทีเพราะผลกระทบจากดาบเนเนะคิริมารุ ใบหน้าของเขาจึงมีไอมรณะบางเบาลอยวนเวียนอยู่ โลหิตและพลังชีวิตทรุดโทรมลงไปมาก สภาพร่างกายด้อยกว่าคนธรรมดาทั่วไปไกลลิบ

แต่ในยามนี้ ภายใต้อิทธิพลของดาบจิ่วพี จิตใจของเขาราวกับได้รับการชะล้างด้วยธารน้ำพุใสบริสุทธิ์ ชั่วพริบตานั้นก็รู้สึกราวกับเพิ่งตื่นจากฝัน ความแจ่มใสแล่นวนเวียนอยู่ในอกไม่ขาดสาย

"ประธานเจียง ทำไมผมรู้สึกเหมือนตัวเองตื่นตัวและแจ่มใสขึ้นเยอะเลยครับ" เจ้าอ้วนพึมพำกับตัวเอง

"แถมยังเหมือนจะเป็นเพราะอิทธิพลของดาบเล่มนี้ด้วย"