ตอนที่ 54 การจับคู่ของถังเยว่ฉิน

อันที่จริงเจียงหยวนเพียงแค่ถูกจำกัดด้วยผลของพรสวรรค์แฮกเกอร์ระดับเทพเท่านั้น

หากไม่มีซูเปอร์คอมพิวเตอร์เหล่านี้และความช่วยเหลือจากคนอื่น ต่อให้เขามีความสามารถเก่งกาจแค่ไหนก็ยากที่จะแสดงฝีมือออกมาได้เต็มที่

เรื่องนี้เขาไม่มีทางพูดออกไปอย่างแน่นอน

ในเมื่อผู้อาวุโสเย่หาเหตุผลมาให้แล้ว เขาก็พยักหน้ารับเป็นการยอมรับกลายๆ

ทันทีที่เห็นเจียงหยวนพยักหน้า คนอื่นๆ ก็พลันตาสว่าง

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ประธานเจียงต้องการโยนหินถามทาง เพื่อสร้างทีมของตัวเองขึ้นมาครับ!"

"พวกเรานี่วิสัยทัศน์แคบไปจริงๆ ครับ มีแต่บุคคลระดับผู้อาวุโสเย่เท่านั้นแหละถึงจะเดาใจประธานเจียงออก"

"ผมขอสมัครเป็นคนแรกเลยครับ การได้ทำงานใต้บังคับบัญชาของคนที่มีทั้งเงินและบารมีอย่างประธานเจียงนี่แหละถึงจะอุ่นใจ!"

คำเยินยอสารพัดพรั่งพรูเข้ามาไม่ขาดสาย เจียงหยวนลูบจมูกตัวเอง ถือเสียว่ายอมรับไปตามน้ำ

และแล้วเรื่องนี้ก็ถือว่าคลี่คลายลงได้เสียที

ไม่เพียงแต่ช่วยกู้วิกฤตให้บริษัทเกมหยวนเหม่ยได้เท่านั้น แต่ทุกไตรมาสเขายังจะได้รับเงินปันผลมหาศาลในฐานะผู้ถือหุ้นอีกด้วย

นอกจากนี้เจียงหยวนยังประสบความสำเร็จในการดึงตัวทีมผู้เชี่ยวชาญด้านคอมพิวเตอร์จำนวนมากเข้ามาอยู่ใต้สังกัด พร้อมเรียกใช้งานได้ทุกเมื่อ

...

วันต่อมา เจียงหยวนก็ได้รับสายจากผู้จัดการหวัง รายงานว่าหมอจางหวยเซิ่งเตรียมตัวพร้อมแล้ว สามารถเริ่มการผ่าตัดได้ทุกเมื่อ

เจียงหยวนจึงนำเรื่องนี้ไปแจ้งให้สองแม่ลูกตระกูลซุนทราบ

ภายในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาล

เมื่อถังเยว่ฉินได้ยินว่ามะเร็งปอดของสามีอาจมีทางรักษา ดวงตาของเธอก็แดงก่ำขึ้นมาทันที พร้อมกับพร่ำขอบคุณเจียงหยวนยกใหญ่

ซุนถิงถิงเองก็ซาบซึ้งจนแทบจะคุกเข่าลงตรงหน้าเจียงหยวน โชคดีที่เขาคว้าตัวเธอเอาไว้ได้ทัน

บรรดาเพื่อนเก่าที่มองดูเหตุการณ์นี้อยู่ต่างก็ลอบยกนิ้วโป้งให้เจียงหยวนในใจ เพื่อนเก่าลำบากก็ยื่นมือเข้าช่วย นับว่าเยี่ยมยอดจริงๆ

แต่ก็ยังมีคนใจแคบจิตใจมืดบอดอยู่คนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้กำลังภาวนาอย่างต่อเนื่องขอให้การผ่าตัดล้มเหลว คนคนนั้นก็คือซ่งเสี่ยวเฟิง

"เหอะ วิเศษวิโสนักหรือไง การผ่าตัดก็ยังไม่สำเร็จสักหน่อย หมอเจียงอะไรนี่ก็อวยกันซะเวอร์เกินจริง ถ้าผ่าตัดพลาดจนตาเฒ่าซุนม่องเท่งขึ้นมา ฉันล่ะอยากจะรู้นักว่าแกจะหน้าแตกขนาดไหน เจียงหยวน"

"ดีไม่ดีหมอเจียงอะไรนี่อาจจะเป็นคนที่เจียงหยวนจ้างมาแสดงละครตบตาเพื่อเอาหน้าก็ได้ ถ้าความแตกขึ้นมาเมื่อไหร่ล่ะก็ ได้มีงิ้วโรงโตให้ดูแน่"

"ถึงตอนนั้น ซุนถิงถิงคงเกลียดเจียงหยวนเข้ากระดูกดำไปเลยสิ!"

ซ่งเสี่ยวเฟิงยืนทำหน้าถมึงทึงจินตนาการเรื่องร้ายกาจอยู่ในมุมห้อง ในหัวเอาแต่คิดว่าจะฉีกหน้าเจียงหยวนยังไงดี

ส่วนเจียงหยวนเพียงแค่ปรายหางตามองซ่งเสี่ยวเฟิงแวบหนึ่ง ก่อนจะเมินเฉยไปอย่างสิ้นเชิง

จากที่เขารู้จักซ่งเสี่ยวเฟิงมาในอดีต ขยะพรรค์นี้ในหัวคงไม่มีเรื่องอะไรดีๆ อยู่แล้ว เขาแค่ทำเป็นไม่สนใจก็พอ

เดิมทีถังเยว่ฉินเคยรู้สึกถูกชะตากับซ่งเสี่ยวเฟิงมาก ทว่าหลังจากตัวตนของเจียงหยวนถูกเปิดเผยออกมาแค่เศษเสี้ยว เธอก็หมดความสนใจในตัวซ่งเสี่ยวเฟิงไปอย่างสิ้นเชิง

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซุนถิงถิงที่ในสายตามีแต่เจียงหยวนมาตลอด ส่วนเพื่อนเก่าคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ชอบขี้หน้าซ่งเสี่ยวเฟิงเท่าไหร่นัก

ดังนั้นในช่วงเวลานี้ ซ่งเสี่ยวเฟิงจึงกลายเป็นเหมือนคนนอกที่ถูกทุกคนทอดทิ้งไว้ข้างหลัง

เมื่อพ่อของซุนถิงถิงถูกส่งตัวเข้าห้องผ่าตัด แทบทุกคนต่างก็ภาวนาขอให้การผ่าตัดผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่น

การผ่าตัดกินเวลาไปประมาณสี่ชั่วโมง

หลังจากการผ่าตัดเสร็จสิ้น เมื่อหมอเจียงปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน ใบหน้าของเขาก็เผยรอยยิ้มอย่างโล่งอก

"การผ่าตัดราบรื่นดีครับ สบายใจได้"

สองแม่ลูกถังเยว่ฉินและซุนถิงถิงน้ำตาคลอเบ้าทันที หลายวันมานี้พวกเธอต้องแบกรับอะไรมามากเกินไปแล้ว

เจียงหยวนรีบเข้าไปประคองสองแม่ลูกเอาไว้

ซุนถิงถิงกับแม่กอดกันร้องไห้อยู่นานกว่าจะหยุด

ครั้นอารมณ์เริ่มสงบลงบ้างแล้ว ถังเยว่ฉินก็เริ่มคิดแผนการบางอย่างขึ้นมาทันที

ในสายตาของเธอตอนนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเจียงหยวนคือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตำแหน่งลูกเขย เขาคือลูกเขยเศรษฐีทองคำแท้ 24K อย่างแท้จริง

หากทำให้ลูกสาวของเธอได้คบหากับเจียงหยวนได้ ต่อไปเธอก็จะได้สบายเพราะลูกสาว และทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่สุขสบายไปด้วยไม่ใช่หรือ

ยิ่งไปกว่านั้น ค่ารักษามะเร็งปอดของสามีก็ผลาญเงินเก็บของครอบครัวไปจนหมดเกลี้ยง ตอนนี้แทบจะไม่เหลือเงินสักแดงเดียว ความหวังเดียวที่เหลืออยู่ก็คือลูกสาวอย่างซุนถิงถิง

ถังเยว่ฉินเป็นคนฉลาดแกมโกงและอยู่กับความเป็นจริง เธอจึงตัดสินใจได้ในทันที

ทว่าเธอไม่ได้พูดกับเจียงหยวนตรงๆ แต่หันไปพูดกับซุนถิงถิงแทน "ถิงถิง หลายวันมานี้ลูกดูแลพ่อจนเหนื่อยแย่แล้ว วันนี้ไปหาที่พักผ่อนดีๆ เถอะนะ"

เมื่อซุนถิงถิงได้ยินคำพูดของแม่ก็ถึงกับอ้ำอึ้งไปชั่วขณะ ไม่รู้จะพูดอะไรดี

หาที่พักผ่อน... บ้านของพวกเธอถูกขายทอดตลาดเพื่อเอาเงินมารักษาพ่อไปหมดแล้ว

จะไปเปิดโรงแรมนอน ก็ต้องมีเงินสิ

หลายวันมานี้ สองแม่ลูกต้องทนลำบากหลับนอนกันอยู่ในโรงพยาบาลมาตลอด

เจียงหยวนมองออกถึงความอึดอัดใจของซุนถิงถิงอย่างชัดเจน เขาจึงเอ่ยขึ้นมาได้ถูกจังหวะพอดี "ผมจัดการเรื่องที่พักให้ถิงถิงเองครับ"

ถังเยว่ฉินพูดอย่างมีชั้นเชิงว่า "จะดีเหรอคะ ไปนอนโรงแรมคงเปลืองแย่ เราจะให้คุณมาเสียเงินเพื่อพวกเราฟรีๆ ไม่ได้หรอกค่ะ"

เมื่อเพื่อนๆ รอบข้างได้ยินก็รู้สึกทันทีว่าแม่ของซุนถิงถิงเป็นคนเกรงใจคนอื่นมาก

แต่ใครจะไปคิดว่าประโยคต่อมาของถังเยว่ฉินจะเป็น "สู้ให้ถิงถิงไปพักที่บ้านคุณชั่วคราวสักสองสามวันไม่ดีกว่าเหรอคะ มีคนมีน้ำใจอย่างคุณช่วยดูแลถิงถิง ฉันก็เบาใจค่ะ"

โครม!

เพื่อนๆ รอบข้างถึงกับหน้าทิ่มกันเป็นแถบ

ไม่เกรงใจกันเลยจริงๆ ด้วย!

เล่นให้ไปอยู่บ้านผู้ชายหน้าตาเฉยเลย

นี่มันประเคนลูกสาวให้ชัดๆ

พอซุนถิงถิงได้ยินแบบนั้น ใบหน้าก็แดงก่ำด้วยความเขินอายทันที เธอรีบดึงมือแม่เป็นเชิงห้ามไม่ให้พูดจาเหลวไหล

ส่วนเจียงหยวนเพียงแค่อึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าแล้วตอบว่า "แบบนั้นก็ได้ครับ มาพักที่บ้านผมสักสองสามวันก่อนก็แล้วกัน ยังไงบ้านผมก็กว้างอยู่แล้ว มีคนเพิ่มมาอีกคนก็แค่เพิ่มตะเกียบอีกคู่เดียว"

หลังจากผ่านศึกหนักมาเมื่อคืน เจียงหยวนก็รู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้าง จึงไม่ได้คิดอะไรมาก

บ้านของเขากว้างใหญ่มากจริงๆ การมีคนมาอยู่เพิ่มสักคนไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย

เมื่อเพื่อนๆ รอบข้างได้ยิน ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที

ไปอยู่ใต้ชายคาเดียวกันแบบนี้ จะไม่มีประกายไฟสปาร์กกันหน่อยเชียวหรือ?

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสนับสนุนให้ซุนถิงถิงกับเจียงหยวนกลับมาคืนดีกัน

ทว่าใบหน้าของซ่งเสี่ยวเฟิงกลับเขียวปัดด้วยความโกรธ ร่างกายสั่นเทิ้มไม่หยุด

"บัดซบเอ๊ย นี่จะไปอยู่ด้วยกันแล้วเหรอวะ!"

"เรื่องนี้จะให้เกิดขึ้นไม่ได้เด็ดขาด หญิงชายอยู่ด้วยกันสองต่อสองมันจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นได้ยังไง!"

ซ่งเสี่ยวเฟิงรีบตะโกนขึ้นมาทันที "เจียงหยวน งั้นนายพาพวกเราไปเปิดหูเปิดตาที่บ้านนายหน่อยสิ!"

"พวกเราก็รู้กันหมดแล้วว่านายได้ดิบได้ดี นายก็พาพวกเราไปเปิดหูเปิดตาหน่อยสิวะ"

นี่เป็นเพียงข้ออ้างบังหน้าเท่านั้น จุดประสงค์ที่แท้จริงคือเขาไม่อยากให้ซุนถิงถิงอยู่กับเจียงหยวนตามลำพัง

ใครจะไปรู้ล่ะว่า ถ้าเจียงหยวนพาซุนถิงถิงกลับบ้านไปกันสองต่อสองแล้วจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

อย่างน้อยให้พวกเราแห่กันไปเยอะๆ แบบนี้ ก็คงยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก!

แต่พอถังเยว่ฉินได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วทันที พลางเอ่ยว่า "เสี่ยวถิงดูแลคนป่วยมาหลายวันจนเหนื่อยล้าไปหมดแล้ว ฉันว่าคงไม่เหมาะกับที่ที่มีคนเยอะๆ หรอกค่ะ ปล่อยให้เจียงหยวนดูแลเธอคนเดียวก็พอแล้ว"

พอซ่งเสี่ยวเฟิงได้ยินก็ถึงกับมือเท้าเย็นเฉียบไปหมด

บัดซบเอ๊ย จะเห็นแก่ตัวหน้าเงินเกินไปแล้วมั้ง!