ตอนที่ 572 เข้ามา

เจียงหยวนดูดซับประกายแสงสีขาวน้ำนมไปพลาง สายตาก็จับจ้องไปยังเด็กชายตัวน้อยคนนั้นไปพลาง

แม้ฝ่ายนั้นจะดูมีอายุราวสิบห้าสิบหกปี รูปร่างก็ไม่ได้สูงใหญ่อะไร ทว่าในดวงตาสีเหลืองทองคู่นั้นกลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่สะกดวิญญาณผู้คนจนน่าขนลุก

ก้นบึ้งหัวใจของชูเบิร์ตเองก็รู้สึกพิกลอย่างยิ่ง เด็กชายตัวน้อยตรงหน้าสวมชุดสูทสากลขนาดเล็กสีดำสนิท เนกไทผูกไว้อย่างประณีตบรรจงเป็นระเบียบ แม้แต่รอยยับย่นสักนิดเดียวบนชุดสูทก็ยังไม่มีให้เห็น

ต่อให้เป็นสุภาพบุรุษที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยมารยาทที่สุดมาเอง ก็เกรงว่าจะไม่สามารถจับผิดหรือหาข้อบกพร่องบนตัวเขาได้เลยแม้แต่กระผีกริ้น

ราตรีกาลที่ย่างเข้าสู่ความมืดมิด มหาวิหารที่เงียบสงัดดั่งป่าช้า กับเด็กหนุ่มผู้เนี้ยบกริบไร้ที่ติ