ตอนที่ 586 การข่มขวัญ

หลังจากที่เจียงหยวนได้กินอาหารง่าย ๆ และพักผ่อนอย่างพอเหมาะเพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับมาส่วนหนึ่งแล้ว เขาก็เดินตรงไปยืนอยู่เบื้องหน้าของสุนัขสามหัวทันที

ม่านหมอกอันดำมืดแห่งทาร์ทารัสแผ่ปกคลุมขอบเขตสายตาทุกหนทุกแห่ง ความมืดมิดคือแก่นแท้ชั่วนิรันดร์ของสถานที่แห่งนี้

เจียงหยวนอาศัยเพียงแสงสว่างอันเลือนรางจากจี้ห้อยคอเพลิงอมตะในมือ ถึงพอมองเห็นกรงเล็บของสุนัขสามหัวได้อย่างยากลำบาก

สุนัขสามหัวตัวใหญ่โตมหึมาเหลือเกิน อย่าว่าแต่หัวทั้งสามของมันเลย แม้กระทั่งเส้นขนบนตัวของมัน เจียงหยวนก็ยังแทบมองไม่เห็นชัดเจน

เพราะเมื่อเทียบกันแล้ว เจียงหยวนกับมันก็เหมือนกับมดตัวหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าช้างยักษ์ตัวโต