บทที่ 130 วันหยุดฤดูหนาวใกล้เข้ามาแล้ว

เขาคุยกับหลี่ชิงหย่าประมาณสิบกว่านาที ก็อ้างว่าเหนื่อยและอยากพักผ่อนเร็วหน่อย

วางโทรศัพท์ลง

เย่เฉินเอ่ยปากพูด "พี่เซวียน พี่มาถึงวัยที่มีความต้องการสูงราวกับหมาป่าหิวโซแล้วจริงๆ สินะครับ ไม่ใช่ว่าเมื่อตอนบ่ายเพิ่งจะทำเรื่องนั้นไปหรอกเหรอ"

ลู่จื่อเซวียนเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาสวยคู่สวยทอประกายอ่อนโยนดั่งสายน้ำ

"เสี่ยวเฉิน เธอชอบไหมล่ะ?"