บทที่ 185 เงินตรากัดกร่อนจิตใจคน

เจิ้งม่านชิวเห็นข้อความของเขา ก็รู้ได้ทันทีว่าเมื่อครู่นี้เธอคิดมากไปเอง และเข้าใจเย่เฉินผิดไป

แต่นั่นก็มีเหตุผลอยู่ เพราะเธอสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าช่วงนี้เย่เฉินไม่ค่อยทักมาคุยกับเธอเลย

ทำให้ภายในใจของเจิ้งม่านชิวรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

เมื่อก่อนตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัย เย่เฉินทำตัวกระตือรือร้นกับเธอมาก ตามเอาใจใส่ประหนึ่งลูกหมาน้อยที่คอยวิ่งตาม ทำให้เธอรู้สึกดีมากๆ

เธอไม่ได้มองว่าเย่เฉินเป็นพวกหน้ามืดตามัวหรอกนะ และก็รู้ดีว่าเย่เฉินแค่หยอกล้อให้เธอมีความสุขเฉยๆ ไม่ได้เป็นพวกตามตื๊อจนน่ารำคาญเหมือนอย่างโจวเหวินปิน