บทที่ 196 โจวหว่านหนิงและหวังอวี่ซินบังเอิญพบกัน

เช้าวันพฤหัสบดีที่ 24 กุมภาพันธ์ หลังจากเย่เฉินและลู่จื่อเซวียนทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย

เปิดเทอมมาได้สี่วันแล้วเขายังไม่ได้เข้าเรียนเลย ความจริงแล้ววิชาเรียนของเด็กปีสี่นั้นค่อนข้างน้อย บางวันก็มีเรียนแค่คาบเดียวเท่านั้น

แต่ทว่าเทอมสองของปีสี่จำเป็นต้องทำวิทยานิพนธ์จบการศึกษาและอื่นๆ จึงยังคงมีวิชาเรียนอยู่บ้าง

เช้าวันนี้มีเรียนสองคาบ เป็นวิชาประเมินผล วิชาประเมินผลก็ตามชื่อเลย อาจารย์จะให้คะแนนรวมในตอนท้ายโดยพิจารณาจากพฤติกรรมในชั้นเรียนของนักศึกษาเป็นหลัก

ตอนที่เขามาถึงห้องเรียน เหลือเวลาอีกไม่กี่นาทีก็จะถึงแปดโมงครึ่ง เย่เฉินมองเห็นหวังอวี่ซิน เธอกำลังนั่งก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ตรงนั้น เขาจึงเดินไปนั่งลงข้างๆ สิงเชา เพื่อนร่วมห้อง