บทที่ 266 เพื่อนในแวดวงของจางหว่านชิง

ซูมู่เสวี่ยจ้องมองหม่าปิงและพวกพ้องด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"คุณเอาแต่พร่ำบอกว่าเป็นลูกของอาจารย์ แล้วตอนที่อาจารย์ป่วยพวกคุณไปอยู่ที่ไหน? ตอนที่ท่านต้องการคนดูแลพวกคุณไปอยู่ที่ไหน? พวกคุณจะนึกถึงอาจารย์ก็ต่อเมื่อต้องการเงินเท่านั้น คุณไม่คู่ควรที่จะเป็นลูกคนด้วยซ้ำ"

เธอทนดูพฤติกรรมของคนครอบครัวนี้มานานแล้ว พอได้ยินคำพูดของหม่าปิง เธอก็อดรนทนไม่ไหวจนต้องระเบิดอารมณ์ออกมา

เย่เฉินไม่รู้เรื่องราวภายในครอบครัวของอาจารย์มากนัก แต่จากที่ฟังบทสนทนาเมื่อครู่ เขาก็พอจะเดาออกว่าครอบครัวของหม่าปิงคือพวกเกาะคนแก่กินตัวจริงเสียงจริง

การถูกเด็กผู้หญิงอายุยี่สิบกว่าปีด่าทอฉอดๆ