บทที่ 282 ศิษย์พี่ช่างดุดัน

ก็ไม่แปลกที่โจวหว่านหนิงจะคิดแบบนั้น

ตามสามัญสำนึกของคนทั่วไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นแผลอะไร ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะหายสนิทภายในคืนเดียว

ยิ่งไม่มีแม้แต่รอยแผลเป็นก็ยิ่งแล้วใหญ่

เย่เฉินหัวเราะและพูดว่า "พี่หว่านหนิง ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้นซะหน่อย ผมไปอาบน้ำก่อนนะ"

โจวหว่านหนิงกลับเข้าไปในห้องนอน ก็เห็นผ้าพันแผลเปื้อนเลือดอยู่ในถังขยะ