บทที่ 305 กลับประเทศ

วันที่ 21 พฤษภาคม เวลาตีห้ากว่าๆ

หลังจากเย่เฉินตื่นนอน เขาก็รำไทเก็กหุนหยวนไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

เมื่อรำเสร็จ เขารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปตามกระดูกและข้อต่อทั่วร่างกาย ซึ่งเป็นความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

เขารู้สึกว่าตัวเองได้ก้าวเข้าสู่ขั้นหลอมกระดูกแล้ว

ขณะที่กำลังอาบน้ำ เย่เฉินก็แอบสงสัยและใคร่ครวญอยู่ในใจ