บทที่ 311 ขอโทษต่อหน้าธารกำนัล

วรยุทธ์งั้นเหรอ?

เย่เฉินยิ้ม "จะว่าแบบนั้นก็ได้ครับ ผมเพิ่งฝากตัวเป็นศิษย์สำนักไทเก็กหุนหยวนน่ะครับ"

หยางมี่เหยาพยักหน้าอย่างเข้าใจ "มิน่าล่ะ ฉันถึงรู้สึกว่าท่าทางของคุณเมื่อกี้มันคล้ายๆ กับไทเก็กเลย ฉันอยู่วงการนี้มาหลายปี เคยเห็นปรมาจารย์กังฟูมาสอนคิวบู๊ให้ดาราในกองถ่ายมาก็เยอะ แต่ไม่เคยเห็นใครเก่งเท่าประธานเย่เลยค่ะ"

เย่เฉินตอบกลับ "เดี๋ยวนี้คนเรียนศิลปะการต่อสู้มีน้อยลงแล้วล่ะครับ คนส่วนใหญ่ก็มุ่งแต่จะหาเงินเลี้ยงครอบครัวกันทั้งนั้น ศิลปะการต่อสู้หลายๆ แขนงก็เลยค่อยๆ สูญหายไปตามกาลเวลา"

หยางมี่เหยาพยักหน้าเห็นด้วย "ฉันเคยได้ยินครูสอนคิวบู๊บ่นให้ฟังเหมือนกันค่ะ ว่ากว่าจะฝึกได้ขนาดนี้มันยากลำบากมาก ต้องอาศัยความอดทนและพยายามอย่างต่อเนื่อง บางคนถึงกับต้องฝึกกันทั้งชีวิตเลยนะคะ"