บทที่ 317 ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร

เย่เฉินเห็นท่าทางของเขาแล้วรู้สึกไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย แต่เขาก็ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า

เขาหันไปบอกพนักงานเสิร์ฟ "เสิร์ฟอาหารได้เลยครับ ผมเริ่มหิวแล้วล่ะ"

"ได้ค่ะประธานเย่ จะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

เย่เฉินนั่งลงบนเก้าอี้ พนักงานเสิร์ฟก็รินชาให้เขา

เขาจิบชาอึกหนึ่ง แล้วมองสวีเจ๋อพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ประธานสวีโทรชวนผมมา มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"