บทที่ 381 พ่อแม่ของเฉินอวี่ถง

เย่เฉินมองส่งเธอเดินเข้าอาคารไป ก่อนจะหันหลังกลับ

ขณะเดินออกจากหมู่บ้าน เขาครุ่นคิดในใจว่าคืนนี้จะไปค้างที่ไหนดี

เมื่อคืนอยู่กับหยางมี่เหยา แม้จะยังรู้สึกค้างคาก็เถอะ แต่ก็ควรจะพอหอมปากหอมคอ

ถ้ากินแต่ของเดิมๆ เดี๋ยวจะเบื่อแย่ ต้องเปลี่ยนรสชาติบ้าง

แม่มเอ๊ย! ปากบอกเกลียดสังคมชั้นสูง