บทที่ 448 พละกำลังดุจช้างสาร

เมื่อเย่เฉินได้ยินคำตอบของเธอ เขาก็รู้สึกว่ามีหวัง

เขาจึงยิ้มพลางบอก "ผมล้อเล่นน่ะครับ คุณรีบนอนพักผ่อนเถอะ ผมขอตัวกลับก่อนนะ"

จ้าวเหม่ยฉีจ้องหน้าเขา "จะไม่นอนที่นี่จริงๆ เหรอ?"

เย่เฉินมองสบตากลมโตของเธอ ก่อนจะเอื้อมมือไปรวบเอวบางเข้ามากอดไว้

ใบหน้าของจ้าวเหม่ยฉีแดงระเรื่อ เธอเอ่ยเสียงแผ่ว "จะทำอะไรน่ะ?!"