บทที่ 476 ธาตุแท้ที่น่ารังเกียจ

คำพูดเชิญกลับอย่างตรงไปตรงมาของซูโป๋เสวีย ยิ่งทำให้เย่เฉินสงสัยมากขึ้นไปอีก

มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมพ่อแม่ของศิษย์พี่ถึงเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ขนาดนี้

"ถ้าพวกคุณหิวก็ทานกันไปก่อนเลยครับ ไม่ต้องเกรงใจผม"

เย่เฉินพูดพลางปรายตามองไปทางห้องครัว

แม่บ้านกำลังง่วนอยู่กับการทำอาหารหลายอย่าง กลิ่นหอมฉุยลอยมาเตะจมูก ดูเหมือนกำลังเตรียมต้อนรับแขกคนสำคัญอยู่แน่ๆ