บทที่ 494 ซูโป๋เสวียผู้ไร้หัวใจและเห็นแก่ตัว

เมื่อซูโป๋เสวียได้ยินดังนั้น เขาก็เข้าใจความหมายในคำพูดของหลี่เฟยเยว่ทันที

นี่มันหมายความว่าจะให้ภรรยาของเขาไปนอนกับต้วนหัวหรง

ตอนนี้เองที่เขาเพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองติดกับดักเข้าแล้ว

แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้ เขาก็ถูกหลี่เฟยเยว่บีบจนดิ้นไม่หลุด กลายเป็นเหมือนปลาบนเขียงที่รอให้คนอื่นสับเนื้อตามใจชอบ

เขาหันไปมองสวี่ม่านผู้เป็นภรรยา