บทที่ 505 ตราบใดที่ฉันยังเลว ฉันก็จะไม่เสียใจ

ณ การประชุมระดับสูงของตระกูลทอมสัน

ออร์แลนโดกวาดสายตามองทุกคน พลางรับฟังการหารืออย่างเงียบๆ

ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้น "ผมไม่เห็นด้วยที่จะให้ถอนตัวออกจากตลาดคองโก ทรัพยากรแร่ธาตุที่นั่นอุดมสมบูรณ์มาก แถมเรายังลงทุนลงแรงไปตั้งเยอะ การจะไปเสาะหาเหมืองแห่งใหม่คงต้องสูญเสียมหาศาลแน่"

ชายอีกคนเสริม "ใช่ ถ้าเราถอนตัวจากคองโก แล้วเราจะไปหาแหล่งแร่ชั้นดีแบบนั้นได้จากที่ไหนล่ะ ตอนนี้การแข่งขันแย่งชิงทรัพยากรแร่ธาตุในตลาดโลกมันดุเดือดจะตายไป"

"ช่วงหลายปีมานี้ ทั้งรัฐวิสาหกิจและบริษัทเอกชนของจีนต่างก็แห่กันไปกว้านซื้อเหมืองแร่ทั่วโลก ไหนจะพวกกลุ่มทุนจากอเมริกาอีก ถ้าเราไม่มีรัฐบาลที่แข็งแกร่งคอยหนุนหลัง โอกาสรอดมันก็น้อยลงทุกที"