บทที่ 600 ฉีเผิง พ่อของฉีซิงเฟย

หยางเหวินปินมองต้วนซือฉีด้วยรอยยิ้ม

"ซือฉี นั่งสิ"

ต้วนซือฉีหันไปบอกเย่เฉิน "เย่เฉิน นั่งก่อนสิ ฉันกับเหวินปินเป็นเพื่อนเก่ากัน รู้จักกันมานานแล้ว เหวินปิน ฉันขอแนะนำให้รู้จักนะ นี่เย่เฉิน เพื่อนสนิทของฉันเอง"

หยางเหวินปินมองเย่เฉินแล้วทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "สวัสดีครับประธานเย่"

ที่เขายอมทักทายเย่เฉิน ก็เพราะเห็นแก่หน้าต้วนซือฉีเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าต้วนซือฉีมีความสำคัญต่อเขามาก