บทที่ 604 คืนดี

ขอบตาของโจวหว่านหนิงแดงเรื่อ ความรู้สึกตื้นตันใจเอ่อล้นออกมาจนแทบจะปิดไม่มิด

เธอเดินเข้าไปรับข้าวของจากมือเขา พยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด

"ทำไมจู่ๆ ถึงมาที่นี่ได้ล่ะ?"

เย่เฉินเดินตามเธอเข้าไปในบ้าน "ก็ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ผมก็ต้องคิดถึงคุณบ้างสิครับ เลยหาเวลาว่างมาหา แถมพรุ่งนี้ก็เป็นวันคริสต์มาสด้วย เราก็มาฉลองคริสต์มาสแบบเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตามกันเถอะครับ นี่ผมซื้อต้นคริสต์มาสมาด้วยนะ"

โจวหว่านหนิงเข้าใจความหมายที่เขาต้องการสื่อ เขาตั้งใจบินมาอเมริกาเพื่อมาฉลองคริสต์มาสกับเธอโดยเฉพาะ