บทที่ 664 โทษสถานหนัก ตอบแทนด้วยน้ำใจ

จางเลี่ยงถลึงตาจ้องมองเขาอย่างเคียดแค้น

เขาเป็นคนดังของโรงเรียนมัธยมสอง ปกติมีแต่เขาที่รังแกคนอื่น ไม่เคยมีใครกล้าลงไม้ลงมือกับเขามาก่อน

วันนี้ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมาย กลับถูกตบหน้าอย่างบ้าคลั่ง ความรู้สึกอัปยศอดสูนั้นทำให้ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด

ฝงจื้อเฉียงเอ่ยอยู่ด้านข้าง "พ่อของเขาเป็นรองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาอำเภอเราน่ะ"

เย่เฉินกวาดสายตามองไปรอบๆ มีคนมุงดูอยู่ประมาณยี่สิบสามสิบคน ทั้งหญิงและชาย