ตอนที่ 102 ไปตามนัดคนเดียว

ถังจื่อโหรวเสยผมยาวขึ้น หยาดเหงื่อผุดพรายแวววาวอยู่ตรงร่องไหปลาร้าสุดเซ็กซี่ ภายใต้แสงไฟสลัวสีส้ม เธอดูเย้ายวนราวกับพรายน้ำสาว

"น้องหลินหยาง พี่รู้ว่าเธอเก่งมาก" เธอคล้องคอหลินหยางพลางยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างหูเขา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดออกมาจากริมฝีปากสีแดงสด "แต่พี่น่ะ กินจุกว่าที่คิดนะ"

หลินหยางคิดในใจว่า พวกเราสองคนแลกเปลี่ยนท่าทางกันมาตั้งนานขนาดนี้ กูงัดเอาเพลงยุทธ์สิบแปดกระบวนท่ามาใช้สลับกันจนครบ ยังปราบเธอไม่ลงเลย แบบนี้จะไม่เรียกว่ากินจุได้ยังไง?