ตอนที่ 248 ห้าพัน ฉันให้หนึ่งหมื่น!

พอหม่าเยี่ยนเหมยได้ยิน แก้มก็พลันแดงซ่านขึ้นมาทันที เธอรีบก้มหน้าลงด้วยความเอียงอาย "เธอ... เธอพูดบ้าอะไรของเธอน่ะ?"

เธอจับสายสะพายกล่องปฐมพยาบาลบนไหล่ไว้แน่น สายกระเป๋ากว้างสองนิ้วกดทับลงบนหัวไหล่อวบกลม จนรัดเป็นร่องตื้น ๆ ขึ้นมาร่องหนึ่ง

"ทำไมเหรอครับ? ไม่อยากให้ไปเหรอ?" หลินหยางแกล้งทำเป็นเข้าใจผิด "งั้นผมไม่ไปก็ได้นะ"