บทที่ 107 คิดฆ่าเรินเป่า ต้องโดนฟ้าผ่า

บรรยากาศภายในจวนจิ้งอ๋องเย็นยะเยือกจนน่าขนลุก

เรินเป่านั่งอยู่บนตักของเผยอู่เฟิงอย่างว่าง่าย กำลังเลียลูกอมด้วยท่าทีสบายใจ แววตาของนางไม่ปรากฏร่องรอยของความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

นางถึงกับยกมือขึ้นลูบหัวตัวเองเบาๆ "ท่านน้าเล็ก หัวข้ามีค่าตั้งหมื่นตำลึงทองเชียวนะเจ้าคะ! ข้าต้องดูดวงตั้งหลายรอบกว่าจะได้เงินเยอะขนาดนี้!"