บทที่ 119 บรรพบุรุษก่อกรรม ลูกหลานรับเคราะห์ (ยังชนต้นฉบับอยู่นะคะ)

"ข้ายังไหว!"

นักพรตชราลืมตาโพลง พยายามกระเสือกกระสนลุกขึ้นยืน

หากเขาต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่เด็กสามขวบ แล้วต่อไปเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน จะหากินในยุทธภพนี้ได้อย่างไร

เรินเป่าวิ่งฉิวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในใจคิดแต่จะจับวิญญาณผีสาวชุดเจ้าสาวให้ได้ เพื่อคว้าเงินรางวัลหนึ่งหมื่นตำลึง

ขาป้อมๆ ของนางเหยียบลงบนมือของนักพรตชราเข้าอย่างจัง