บทที่ 122 เรียกขวัญ สร้างองค์พระทองคำให้ปรมาจารย์

"ศพส่วนใหญ่ที่ตระกูลเราเป็นคนรับจ้างขนส่ง ล้วนแต่เป็นผู้ที่เสียชีวิตในต่างถิ่นทั้งนั้น เราช่วยส่งพวกเขากลับไปฝังที่บ้านเกิด เพื่อให้วิญญาณได้ไปสู่สุคติ ดังนั้นในตระกูลเราจึงไม่มีผีดิบหรอกเจ้าค่ะ"

หลิวซางอธิบาย

เรินเป่าพยักหน้าหงึกหงัก "พวกท่านเก่งจังเลย! ทำความดี สะสมบุญบารมี ต้องเป็นคนที่มีโชคดีแน่ๆ เลยเจ้าค่ะ!"

หลิวซางสบเข้ากับดวงตากลมโตสุกใสคู่นั้น ริมฝีปากก็เผยรอยยิ้มบางๆ ออกมา

คนส่วนใหญ่มักจะมองว่าพวกคนรับจ้างขนศพแห่งเซียงซีนั้นเป็นพวกมีมลทิน เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย จึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้