บทที่ 126 กระดูกทารกเป็นกระสายยา โทสะแห่งพญายม

ระหว่างที่เรินเป่าเดินผ่านจวนชิ่งอ๋อง นางก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย

นางจึงปีนขึ้นไปบนกำแพง

"เสด็จแม่ ชุยอิงอิงนังผู้หญิงแพศยา กล้าดียังไงถึงแต่งงานตัดหน้าลูก!" ชิ่งอ๋องหน้าตาดุดัน น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจอย่างรุนแรง

ในใจของเขา ต่อให้ชุยอิงอิงจะถูกเขาปลดไปแล้ว นางก็ยังเป็นสมบัติของเขาอยู่ดี

เขารับไม่ได้ที่นางจะรีบไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นเร็วขนาดนี้