บทที่ 175 ยาเม็ดทองคำเก้าเปลี่ยน เรินเป่าเอามากินเป็นลูกอม?

"เรินเป่าพูดถูก หากฟ้าฝนตกลงมาจริงๆ ก็จะนำพาความอุดมสมบูรณ์และชีวิตใหม่มาสู่หมู่บ้านใกล้เคียงแน่นอน"

นักพรตเซวียนเคอลูบเครา มองเรินเป่าด้วยสายตาชื่นชม ก่อนจะอธิบายให้ทุกคนฟัง

"หมู่บ้านรอบๆ หุบเขาจือเวยแห่งนี้ แห้งแล้งฝนไม่ตกมาสามเดือนแล้ว พื้นดินแตกระแหง ชาวบ้านเพาะปลูกอะไรไม่ได้เลย"

บรรดาผู้มีอาคมต่างพากันตกใจและมีสีหน้าเป็นกังวล

ชาวบ้านธรรมดาต้องพึ่งพาฟ้าฝนในการทำมาหากิน ไม่ว่าจะเป็นนักพรตเต๋าหรือพ่อมดหมอผี ต่างก็มีโอกาสในการบำเพ็ญเพียรมากกว่าคนทั่วไป นอกจากจะใช้วิชาอาคมเพื่อเลี้ยงชีพแล้ว พวกเขายังมีหน้าที่สำคัญในการปัดเป่าภัยพิบัติให้แก่ชาวบ้านอีกด้วย