บทที่ 214 เรินเป่าคือลูกพี่ สมองของนางคนเดียวเก่งกว่าทุกคนรวมกัน

"ขอท่านปรมาจารย์น้อยโปรดเมตตาช่วยชีวิตพวกกระหม่อมด้วยเถิด"

เศรษฐีเหยาและเศรษฐีฉีเดินเข้ามาในห้อง ก็คุกเข่าโขกศีรษะร้องไห้ฟูมฟายต่อหน้าเรินเป่าทันที

ท่าทางน่าสมเพชและยอมสยบแบบนี้ นายอำเภอสวีเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก

เมื่อก่อนเขาเคยถูกพวกพ่อค้าหน้าเลือดพวกนี้กดขี่ข่มเหงมาตลอด วันนี้ได้อาศัยบารมีของเรินเป่า ถือว่าได้เชิดหน้าชูตาเสียที!