ตอนที่ 31 วงการเพลงจับมือกันเล่นงานหลินเฟิง

วินาทีที่กดเข้าไปดู สมองของเฉินเทียนเสียงก็แทบจะระเบิด!

มีแต่คำชมล้วน ๆ!

"เพลงนี้โคตรชอบเลย นี่สิถึงจะเรียกว่าร็อก เพลงขยะอะไรที่เราฟังกันมาก่อนหน้านี้เนี่ย?"

"ว้าว เพลงนี้ยกระดับความเข้าใจและรสนิยมเพลงร็อกของฉันไปอีกขั้น ที่ผ่านมาเฉินเทียนเสียงป้อนขี้ให้พวกเรากินชัด ๆ!"

เมื่อเห็นคอมเมนต์นี้ เฉินเทียนเสียงโมโหจนแทบคลั่ง ความดันโลหิตพุ่งปรี๊ดจนเกือบจะกระอักเลือดออกมา

เขาทนดูต่อไม่ไหวแล้ว

จากนั้นจึงไปเปิดดูคอมเมนต์เพลงของตัวเอง

ผลปรากฏว่าพอคลิกเข้าไปดู ก็แทบจะเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น

"ฟังไม่ได้เลย เมื่อก่อนคิดว่าเพราะ ตอนนี้รู้สึกว่ามีแต่เสียงหนวกหู!"

"จริงด้วย เพลงนี้เทียบกับ "พระชายา" แล้วห่วยกว่าเยอะเลย!"

คอมเมนต์เหล่านี้ทำเอาเฉินเทียนเสียงโมโหจนแทบจะทุบคอมพิวเตอร์ทิ้ง

เวลานี้ผู้จัดการของเขาก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันทีเหมือนกัน!

"ต้องเป็นไอ้เด็กเวรนั่นจ้างกองทัพเกรียนคีย์บอร์ดมาแน่ ๆ!"

"คำชมของมันต้องปั่นยอดมาชัวร์ ส่วนคอมเมนต์ฝั่งเรา มันก็คงจ้างคนมาเจตนากดคะแนนด่าเหมือนกัน!"

"เด็กสมัยนี้ ฝีมือจริง ๆ ไม่มี ดีแต่เล่นลูกไม้สกปรกแบบนี้!"

"พี่เสียง พวกเราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วครับ!" ผู้จัดการกล่าวขึ้น

ถ้าเพลงนี้ของพวกเขากระแสไม่ดี นอกจากจะกระทบยอดขายแล้ว ต่อไปก็จะส่งผลเสียต่อตัวเฉินเทียนเสียงด้วย

"พี่เสียง ลงมือเถอะครับ!" ผู้จัดการยุยง

"พรุ่งนี้เช้าค่อยลงมือเถอะ ไม่อย่างนั้นปล่อยให้เด็กใหม่ทำแบบนี้ต่อไป พวกเราคงไม่มีที่ยืนกันพอดี!" เฉินเทียนเสียงเอ่ยขึ้นเช่นกัน

หากเขาปล่อยเพลงใหม่ออกมาแล้วถูกเด็กใหม่กดจนมิดแบบนี้ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?

ดังนั้นเขาจึงเปิดกรุ๊ปแชตของเหล่านักร้องขึ้นมาสองกลุ่ม

กลุ่มหนึ่งคือกลุ่มนักร้องในแวดวงเพลงโฟล์ก อีกกลุ่มคือแวดวงเพลงร็อก

คนระดับพวกเขาย่อมมีกรุ๊ปแชต วันปกติเวลาใครจะปล่อยเพลงอะไรก็มักจะบอกกล่าวกันล่วงหน้า เพื่อไม่ให้ชนกัน

"ไอ้เด็กหลินเฟิงนั่นต้องโดนสั่งสอนสักหน่อยแล้ว!"

"ตอนนี้บนชาร์ตเพลงฮิตมีแต่เพลงของมันเต็มไปหมด!" เฉินเทียนเสียงส่งข้อความเข้าไปสองประโยค

"ใช่ ผมเองก็เพิ่งปล่อยเพลง เด็กใหม่คนนี้ไม่รู้ธรรมเนียมเอาซะเลย คุณจะเด่นจะดังก็ไม่ว่าหรอก แต่จะมาไม่ให้เกียรติรุ่นพี่อย่างพวกเราไม่ได้!"

"ฉันก็ขัดหูขัดตาเหมือนกัน กะอีแค่ไม่กี่เพลงไม่ใช่เหรอ?"

"จะเหลิงอะไรนักหนา?"

"ต้องตั้งกฎให้มันรู้ซะบ้าง ให้มันรู้ว่าวงการเพลงมีระเบียบยังไง!" นักร้องรุ่นพี่หลายคนในกลุ่มต่างทยอยกันออกมาพูด

ส่งผลให้หลายคนพากันขานรับอย่างรวดเร็ว

"นั่นสิ มันทำเพลงโฟล์กบ้าบออะไร เพลงแบบนั้นน่ะหรือเรียกว่าโฟล์ก?"

"ต้องเล่นงานมันสักทีแล้ว!" ในกลุ่มเดือดพล่านขึ้นมาทันที เวลานี้หลายคนเริ่มตระหนักถึงวิกฤต จึงพากันเคลื่อนไหวอย่างกระตือรือร้น

"รอพรุ่งนี้เช้าค่อยเริ่มลงมือ!" เฉินเทียนเสียงเป็นหัวหอก และมีนักร้องอีกหลายคนตามน้ำไปด้วย เห็นได้ชัดว่าเตรียมจะก่อเรื่องเพื่อเล่นงานหลินเฟิงเข้าแล้ว

ทางด้านหลินเฟิงไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยจริง ๆ และไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง ตกค่ำเขาก็ไปนั่งกินปิ้งย่างเสียบไม้กับถังอ้วนอย่างสบายใจ

ทว่าเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ถังอ้วนพกพาความตื่นเต้น นั่งฟังเพลง "พระชายา" ไปพลางกดเปิดชาร์ตเพลงต่าง ๆ ขึ้นมาดูเพื่อจะเช็กคอมเมนต์!

ทว่าทันทีที่กดเข้าไปดู ถังอ้วนก็ถึงกับอึ้งตาค้าง!

"ฟังไม่เข้าหูเลย!"

"เพลงขยะ!"

"ขยะอะไรเนี่ย!"

มีแต่คอมเมนต์ด่าไปในทิศทางเดียวกันทั้งหมด!

ไม่ใช่แค่ "พระชายา" เท่านั้น แม้แต่ "หนานซานหนาน" กับ "เซเรเนดยามดึก" ก็โดนเล่นงานด้วยเหมือนกัน!

"เชี่ยแล้วพี่เฟิง มีคนเล่นงานพวกเราว่ะ!" ถังอ้วนอุทานด้วยความตกตะลึง

"มีอะไรเหรอ" หลินเฟิงเพิ่งตื่นนอน ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ถังอ้วนยื่นโน้ตบุ๊กให้หลินเฟิงดู

หลินเฟิงกวาดสายตามองแวบเดียว เรื่องแบบนี้ คำด่าที่มาในแนวทางเดียวกันหมด ดูปราดเดียวก็รู้ว่าโดนเล่นงานเข้าแล้ว!

ตอนนี้ถังอ้วนกดเปิดดูหัวข้อค้นหายอดนิยม

แล้วก็เห็นเข้าจริง ๆ!

เฉินเทียนเสียงโพสต์โปรโมตเพลงใหม่: 'เพลงใหม่นี้ หวังว่าจะทำให้ทุกคนเข้าใจว่าอะไรคือร็อก ไม่ใช่ว่าเพลงอะไรก็เรียกตัวเองว่าร็อกได้ เด็กใหม่บางคนทำเพลงชุ่ย ๆ ออกมาก็อ้างว่าเป็นเพลงร็อก นี่มันเป็นการดูหมิ่นจิตวิญญาณแห่งร็อกชัด ๆ!'

"เชี่ยเอ๊ย พวกเราไม่ได้ไปล่วงเกินไอ้เฒ่านี่สักหน่อย ไอ้เฒ่านี่มันเจาะจงด่าพวกเราชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอวะ?"

จากนั้นถังอ้วนก็เห็นพาดหัวข้อข่าวอีกอันหนึ่ง "หยางฝาน ผู้นำแห่งวงการเพลงโฟล์กร่วมสมัย ออกโรงวิจารณ์เพลง "หนานซานหนาน" อย่างเปิดเผย"

ถังอ้วนกดเข้าไปดู แล้วก็เห็นว่าข้างในเป็นบทสัมภาษณ์ช่วงหนึ่งของหยางฝาน

"เดี๋ยวนี้พวกหน้าใหม่บางคนทำเพลงกันมั่วซั่ว เอาเพลงไร้แก่นสารมาสร้างมลพิษทางจิตใจให้ทุกคน แต่นี่มันไม่ใช่เพลงโฟล์ก!"

"ผมคิดว่าจำเป็นต้องให้หลินเฟิงออกมาขอโทษ และถอดผลงานทั้งหมดของเขาออก เพราะเพลงป็อปของเขาก็ก่อมลพิษให้วงการเพลงเหมือนกัน!"

นี่เป็นคลิปสัมภาษณ์ตัวจริงของหยางฝาน และก็ติดเทรนด์เช่นเดียวกัน

หลายคนที่เพิ่งตื่นนอน กะจะเปิดอ่านข่าว แต่พอกดเข้ามาดูกลับเจอสองหัวข้อนี้ติดเทรนด์เข้าพอดี

แถมยังมีนักร้องในวงการเพลงถึงสามสิบคนพากันขานรับเฉินเทียนเสียงและหยางฝาน ไม่เพียงแต่นักร้องสายร็อกและสายโฟล์กเท่านั้น แม้แต่นักร้องเพลงป็อปบางคนก็ยังช่วยแชร์แถลงการณ์ทั้งสองนี้ด้วย!

"เชี่ยเอ๊ย นี่แม่งทำบ้าอะไรกันวะเนี่ย?"

ทางฝั่งหลินเฟิงเพิ่งจะอ่านถึงตรงนี้ สายเรียกเข้าจากฉินเป่าเปาก็ดังขึ้น

"หลินเฟิง นายไปล่วงเกินคนพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมตอนนี้ถึงได้รวมหัวกันมาเล่นงานนายล่ะเนี่ย?" ฉินเป่าเปาเอ่ยถามในสาย และเธอก็กำลังรีบขับรถมาหาหลินเฟิงทันที

"พวกเราไปขุดโคตรเหง้าบรรพบุรุษพวกมันมามั้งเมื่อคืนนี้!" ถังอ้วนคำรามลั่นอยู่ข้าง ๆ

"เวรเอ๊ย นี่มันอิจฉากันชัด ๆ นี่มัน..."

"มารยาทหน่อย!" หลินเฟิงเอ่ยเตือน

"พวกเราโดนเล่นงานขนาดนี้แล้ว นี่มันกะบีบให้พวกเราออกจากวงการชัด ๆ พี่เฟิง ตอนนี้พี่ยังจะมาพูดเรื่องมารยาทกับผมอีกเหรอ?" ถังอ้วนโกรธจนแทบทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ ดวงตาแดงก่ำไปหมด

ท่าทางเหมือนพร้อมจะไปลุยเอาชีวิตเข้าแลก

พวกเขาไม่ได้ไปล่วงเกินใครสักหน่อย แค่ตั้งหน้าตั้งตาทำเพลงเงียบ ๆ แต่ผลลัพธ์กลับถูกเล่นงานแบบนี้เนี่ยนะ?

ฉินเป่าเปาบึ่งมาถึงแล้ว แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ผู้กำกับรายการ "โยวเซิงอิน" ก็โทรเข้ามาเสียก่อน

"เกิดเรื่องแล้ว นายมาที่นี่สักรอบเถอะ มาเจอกันหน่อย จะได้ปรึกษาหารือกัน" จางเหิงพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมในสาย

"ไปสักรอบแล้วกัน" หลินเฟิงไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เขาไม่ซีเรียสอยู่แล้ว

"ฉันไปด้วย!" ฉินเป่าเปาดึงแขนหลินเฟิงไว้ แล้วพากันมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของผู้กำกับรายการ "โยวเซิงอิน" ทันที

พอไปถึง หลินเฟิงเพิ่งก้าวเข้าประตู ก็เห็นคนนั่งอยู่เต็มห้องทำงาน จางเหิงกำลังประชุมกับคนอื่นอยู่อย่างเห็นได้ชัด

"พวกคุณออกไปก่อนเถอะ ผมขอคุยกับทางหลินเฟิงก่อน" จางเหิงเอ่ยขึ้น

นอกจากผู้อำนวยการฝ่ายดนตรีอย่างถังเซียวที่ยังคงอยู่ คนอื่น ๆ ต่างก็ทยอยเดินออกไป

จางเหิงมองฉินเป่าเปาที่ยืนเคียงข้างหลินเฟิง ในใจแอบตกตะลึง แม้ก่อนหน้านี้จะรู้ว่าเพลงของฉินเป่าเปานั้นหลินเฟิงเป็นคนแต่งให้

แต่พอได้เห็นฉินเป่าเปายืนเคียงคู่กับหลินเฟิงด้วยตาตัวเองแบบนี้ ก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้อยู่ดี หลินเฟิงคนนี้มีความสามารถจริง ๆ แฮะ!

มิน่าเล่าพวกนักร้องในวงการถึงได้รวมหัวกันมาเล่นงานเด็กใหม่คนเดียว!

"เมื่อกี้ทางค่ายเทียนอวี๋เพิ่งจะกดดันพวกเรามา อยากให้พวกเราแบนนายซะ!" จางเหิงมองหลินเฟิงพลางเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าจริงจังอย่างยิ่ง

"ค่ายเทียนอวี๋งั้นเหรอ?" ถังอ้วนขมวดคิ้ว

"ไอ้ค่ายเทียนอวี๋นี่อีกแล้ว!"

"นายกับทางค่ายเทียนอวี๋ไปมีเรื่องบาดหมางอะไรกันแน่ ตามหลักแล้วนายเป็นแค่คนธรรมดาทั่วไป ค่ายเทียนอวี๋ไม่เห็นจำเป็นต้องเจาะจงเล่นงานนายขนาดนี้เลยนี่!" จางเหิงหันไปมองหลินเฟิง

ฉินเป่าเปาเองก็หันไปมองหลินเฟิงด้วยความสงสัยเช่นกัน