ตอนที่ 39 เตรียมตัดหน้า

นักร้องตัวท็อปที่ถังอ้วนพูดถึงมีชื่อว่าหวังอีเหิง!

เขาเป็นหนึ่งในนักร้องแถวหน้าที่กำลังมาแรงในวงการเพลงยุคนี้ และมีผลงานเพลงสร้างชื่ออยู่หลายเพลง

เมื่อครู่นี้เอง จู่ ๆ เขาก็ปล่อยดิจิทัลอัลบั้มใหม่ออกมาแบบกะทันหัน

ข้างในมีทั้งหมดแปดเพลง!

อัลบั้มนี้มีชื่อว่า "ความรักของพวกคุณ"

และเพลงไตเติลก็คือเพลง "ความรักของพวกคุณ" เช่นกัน

การปล่อยอัลบั้มครั้งนี้ ไม่เพียงแต่ตัวเขาจะออกแถลงการณ์เท่านั้น แต่นักร้องในวงการอีกกว่าสองร้อยชีวิตยังพร้อมใจกันช่วยโปรโมตให้อีกด้วย

พลังการโปรโมตจากนักร้องกว่าสองร้อยคน นอกจากจะสร้างกระแสเกรียวกราวสนั่นวงการแล้ว ยังทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของเทรนด์ค้นหายอดนิยมได้ในทันที!

"คุณพระ อีเหิงปล่อยเพลงใหม่แล้ว!"

"แม่เจ้า เพลงใหม่จริงด้วย รอมาตั้งปีหนึ่ง ในที่สุดก็มีเพลงใหม่สักที"

"นี่ตั้งใจพุ่งเป้ามาที่หลินเฟิงชัด ๆ เลยใช่ไหมเนี่ย?"

"คิดจะท้าชิงอันดับหนึ่งเหรอ?"

"พวกเรา รวมพลังกันไปซัปพอร์ตหน่อย เร็วเข้า ดันเพลงของอีเหิงขึ้นสู่อันดับหนึ่งให้ได้!"

"ใช่แล้ว พวกเรา ถีบ "เพลงราตรี" ให้ร่วงจากอันดับหนึ่งไปเลย!"

"ฉันลุยก่อนละ!"

บรรดาแฟนคลับของหวังอีเหิงต่างรีบไปช่วยปั่นชาร์ตให้เขาทันที ส่วนตัวเพลงน่ะเหรอ หลายคนยังไม่ทันได้กดฟังด้วยซ้ำ!

ทว่ากระแสและความร้อนแรงนั้นสูงลิบลิ่วอย่างแท้จริง ก็แหม นักร้องในวงการร่วมสองร้อยคนต่างพร้อมใจกันช่วยซัปพอร์ตนี่นา

"เหมือนมันกำลังเหน็บแนมพวกเราอยู่นะ!" ถังอ้วนกอดโน้ตบุ๊กพลางกวาดสายตามอง

เพราะหวังอีเหิงออกมาเคลื่อนไหวว่า

"ผลงานเพลงเขาพูดกันด้วยฝีมือเนื้อแท้ ไม่ใช่ดีแต่แหกปากเห่าหอนอยู่ตรงนั้น!"

ถังอ้วนกำหมัดแน่น โมโหจนแทบคลั่ง

"พี่เฟิง เราต้องตอบโต้ไหมครับ"

"จะตอบโต้ไปทำไมล่ะ" หลินเฟิงถามอย่างงุนงง

"นายรอก่อน ขอผมถามฉินเป่าเปาก่อนว่าคืนนี้เธอร้องเพลงอะไร คืนนี้รายการ "ชิงเกอไซ่" ก็จะออนแอร์แล้วด้วย" หลินเฟิงเอ่ยปาก

จากนั้นเขาก็ต่อสายหาฉินเป่าเปาทันที

"คืนนี้คุณร้องเพลงอะไร" หลินเฟิงถาม

อันที่จริงการบันทึกเทปเสร็จสิ้นไปแล้ว เพลงของฉินเป่าเปาในอีพีนี้ก็ร้องเสร็จเรียบร้อย เหลือเพียงรอออกอากาศในคืนนี้เท่านั้น

ในเวลานี้ ฉินเป่าเปากำลังแช่น้ำอยู่ในอ่างอาบน้ำ พลางสลับแอคเคานต์หลุมไปช่วยด่ากราดแทนหลินเฟิงอย่างเมามัน!

"ตอนอัดรายการร้องเพลง "ความรักของพวกเรา" ค่ะ"

เพลงนี้ยังคงเป็นเพลงที่หลินเฟิงมอบให้ฉินเป่าเปา ซึ่งเป็นบทเพลงของวง F.I.R.

"นี่ไม่บังเอิญไปหน่อยเหรอ" หลินเฟิงหัวเราะเบา ๆ

"มีอะไรเหรอคะ" ฉินเป่าเปาถามด้วยความสงสัย

"มีคนชื่อหวังอีเหิงเพิ่งปล่อยอัลบั้มใหม่ชื่อ "ความรักของพวกคุณ" ตอนนี้กำลังคิดจะไต่อันดับชาร์ตอยู่น่ะ" หลินเฟิงบอก

"จริงเหรอคะ"

"คุณคงไม่ได้กะจะใช้เพลงนี้ไปกดเพลงของหวังอีเหิงหรอกนะคะ"

แน่นอนว่าฉินเป่าเปาย่อมรู้ดีว่าเพลง "ความรักของพวกเรา" เพลงนี้เพราะขนาดไหน เพราะเธอเป็นคนร้องเอง แถมยังฟังวนซ้ำไปซ้ำมาตั้งหลายรอบ

ทว่าแฟนคลับของหวังอีเหิงมีเยอะมากจริง ๆ แถมคราวนี้ยังมีคนในวงการเพลงกว่าสองร้อยชีวิตร่วมด้วยช่วยกันโปรโมตอีก

"รอให้รายการ "ชิงเกอไซ่" ออนแอร์ ปล่อยเพลงของคุณออกมาเมื่อไหร่ เดี๋ยวก็รู้ผลเอง"

พอถึงช่วงค่ำ ด้วยแรงผลักดันจากเหล่าแฟนคลับ เพลงของหวังอีเหิงก็ทะยานขึ้นชาร์ตได้จริง ๆ

ถึงขั้นเบียดขึ้นมาติดอันดับสามได้ชั่วขณะ โดยอันดับสองคือเพลง "หนานซานหนาน" และอันดับหนึ่งคือเพลง "เพลงราตรี"

แน่นอนว่าแต่ละแพลตฟอร์มการจัดอันดับย่อมแตกต่างกันไป นอกจากอันดับหนึ่งที่ทุกแพลตฟอร์มครองตำแหน่งเหมือนกันหมดคือ "เพลงราตรี" แล้ว อันดับสองกับอันดับสามของชาร์ตอื่น ๆ ก็ไม่เหมือนกัน

อย่างเช่นบนแพลตฟอร์มฉี่เอ๋อมิวสิก อันดับสองคือเพลง "เซเรเนดยามดึก"

ส่วนบนแพลตฟอร์มคู้เมา อันดับสองและอันดับสามล้วนเป็นเพลงของฉินเป่าเปาทั้งหมด

ทว่าในตอนนี้ เพลง "ความรักของพวกคุณ" กำลังพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยแรงปั่นของเหล่าแฟนคลับ!

เวลานี้หวังอีเหิงออกมาเคลื่อนไหวอีกระลอก!

"เที่ยงคืนวันนี้ มาลุ้นคว้าอันดับหนึ่งไปด้วยกันนะครับ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุน ให้คนบางคนรู้ซะบ้างว่า วงการเพลงไม่ใช่ที่ที่หมาแมวตัวไหนจะมาทำกร่างได้ตามใจชอบ!"

"เชี่ยเอ๊ย ไอ้หมอนี่!" ถังอ้วนเห็นโพสต์นี้เข้าก็ทุบโต๊ะด้วยความเดือดดาล

"ใจเย็นน่า!" หลินเฟิงยังคงนิ่งสงบเช่นเคย

"พี่เฟิง มันมาเหยียบหัวขี้รดหน้าเราแล้วนะพี่ ไม่งั้นพี่ก็ปล่อยเพลงออกมาสักสองสามเพลงสิ ให้พวกมันได้รู้ซะบ้างว่า เพลงจริง ๆ เขาทำกันยังไง!" ถังอ้วนเก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้ว!

เพราะตอนนี้อีกฝ่ายลงมือเปิดฉากก่อนแล้ว ทว่าหลินเฟิงนอกจากออกแถลงการณ์ไปครั้งหนึ่ง ก็ยังไม่ได้ปล่อยเพลงใหม่ออกมาเลยแม้แต่น้อย!

มีคนจำนวนไม่น้อยถึงขั้นแห่มาตะโกนท้าทาย คอมเมนต์ใต้บัญชีกระต่ายขาวตัวหนึ่ง

"ป๊อดแล้วดิ?"

"ไม่มีปัญญาเข็นผลงานดี ๆ ออกมาแล้วใช่ไหมล่ะ?"

"รู้อยู่แล้วว่าแกมันขยะ!"

"หมดมุกแล้วล่ะสิ!"

"พี่เฟิง หวังอีเหิงปล่อยอัลบั้มแล้วนะ พี่รีบจัดหน่อยสิ ซัดมันเลย!"

แต่หลินเฟิงกลับยังคงนิ่งสงบ ไม่ได้ปล่อยเพลงใหม่ออกมาเลยแม้แต่เพลงเดียว!

ในช่วงค่ำ รายการ "ชิงเกอไซ่" ได้ออกอากาศแล้ว

ฉินเป่าเปาในเวลานี้โด่งดังเป็นพลุแตกจริง ๆ

"ฮ่า ๆ ๆ เป่าเปาจ๋า ฉันมาแล้ว!"

"นางฟ้า คืนนี้นางฟ้าจะร้องเพลงใหม่อีกหรือเปล่าเนี่ย?"

"ฉันว่านางฟ้าไปชนกับหลินเฟิงฝั่งโน้นได้สบายเลยนะ ยังไงเบื้องหลังของเธอก็มีปรมาจารย์ตัวท็อปคอยแต่งเพลงให้เหมือนกัน!"

"จริงด้วย หลินเฟิงฝั่งโน้นผยองเกินไปแล้ว จะท้าชนนักร้องสองร้อยกว่าคนทั้งวงการ นางฟ้า คุณไม่ลองท้าชนดูบ้างเหรอ?"

รายการเพิ่งเริ่มออกอากาศ คอมเมนต์บนหน้าจอก็แทบจะเต็มไปด้วยข้อความถึงฉินเป่าเปา

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ในเวลานี้ต่างพากันพูดไม่ออก สภาพพวกเขาตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับผู้เข้าแข่งขันในรายการ "โยวเซิงอิน" ฝั่งโน้นเลย กลายเป็นแค่ไม้ประดับกับตัวประกอบวิ่งตามชัด ๆ

ฝั่ง "โยวเซิงอิน" มีหลินเฟิงคนเดียวก็แย่งสปอตไลต์ไปจนหมด กระทั่งรัศมีของพวกกรรมการก็ยังถูกบดบังจนมิด

ส่วนทางฝั่ง "ชิงเกอไซ่" ก็มีฉินเป่าเปาแจ้งเกิดขึ้นมา ที่สำคัญคือเบื้องหลังของฉินเป่าเปายังมีไอดอลลึกลับคอยแต่งเพลงให้อีก

หัวอกผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ มันช่างขมขื่นจริง ๆ!

"ฉันได้ยินมาว่าคืนนี้ฉินเป่าเปาก็ยังร้องเพลงใหม่อีกแล้ว!"

ผู้ชมต่างเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่อ รอจนกระทั่งถึงคิวการแสดงปิดท้ายรายการ ฉินเป่าเปาถึงได้ก้าวขึ้นเวที

"มาแล้ว ๆ เพลงอะไรน่ะ?"

"หือ?" ผู้ชมพากันชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อได้เห็น

"ความรักของเรา" ขับร้องโดย: ฉินเป่าเปา

เนื้อร้อง:

ทำนอง:

"ทำไมเพลงนี้ชื่อดันไปชนกับเพลง "ความรักของพวกเธอ" ของหวังอีเหิงเข้าล่ะ?"

"จงใจปะเนี่ย?"

"เกาะกระแสอีเหิงบ้านเราเหรอ?"

"ไอ้คนที่บอกว่าเกาะกระแส ไสหัวไปเลยนะ เป่าเปาบ้านเราจำเป็นต้องเกาะกระแสด้วยเหรอ?"

"อีกอย่างเทปนี้ก็อัดไว้นานแล้ว ชื่อเพลงก็กำหนดไว้ตั้งนานแล้วด้วย ถ้าจะบอกว่าเกาะ ก็มีแต่หวังอีเหิงนั่นแหละที่มาเกาะกระแสเป่าเปาบ้านเรา!" เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ฉินเป่าเปาได้แฟนคลับพันธุ์แท้มาเป็นกระบุงโกยแล้ว!

ขณะที่ในรายการ วันนี้ฉินเป่าเปาสวมชุดเดรสรัดเอวสีดำ ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวอันไร้ที่ติ ทั้งยังดูสง่างามเปี่ยมออร่าอย่างยิ่ง

ดนตรีอินโทรดังขึ้น!

ฉินเป่าเปายกไมโครโฟนขึ้นจ่อริมฝีปาก จากนั้นจึงเริ่มเปล่งเสียงร้อง

ย้อนรำลึกถึงความทรงจำวัยเยาว์อันเลือนราง คำสัญญาจับมือก้าวเดินไปจนสุดปลายทางของกาลเวลา ทว่าความจริงกลับทอดทิ้งให้เธอต้องเผชิญกับท้องฟ้าที่ไร้สีสันและน้ำตาที่แห้งเหือด กลั่นออกมาเป็นความเจ็บปวดอันทรงพลังว่าความรักที่พ้นผ่านไปจะไม่มีวันหวนกลับคืนมา

เสียงร้องท่อนนี้พรรณนาถึงความทรงจำและความรักในอดีตที่ไม่อาจหวนคืน ถ่ายทอดอารมณ์เศร้าสะเทือนใจและเจ็บปวดอย่างลึกซึ้ง

เสียงร้องทอดความรู้สึกถึงคำสัญญาในวันวานว่าจะจับมือเคียงข้างกันไปจนสุดปลายทางแห่งกาลเวลา ทว่าบัดนี้กลับเหลือเพียงความเจ็บปวดเมื่อความรักมลายหายไปจนโลกทั้งใบไร้สีสัน ถ่ายทอดอารมณ์โหยหาและรวดร้าวจากการรอคอยที่ไม่มีวันหวนคืนอย่างบีบคั้นหัวใจ

"จากนี้เป็นต้นไป ฉันไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้ามอง ราวกับท้องฟ้าของฉันได้สูญสิ้นสีสันไปแล้ว!"

"ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ฉันก็ลืมกระทั่งการหายใจ"

"หยาดน้ำตาเอ๋ย จะไม่รินไหล จะไม่ร้องไห้อีกต่อไป!"

"ความรักของเรา เมื่อผ่านไปแล้วก็ไม่อาจหวนกลับมา"

"จนถึงตอนนี้ ฉันก็ยังคงเฝ้ารอคอยอยู่อย่างเงียบงัน!"

♪

ข้อความบนหน้าจอระเบิดกระหน่ำในพริบตา!

"เชี่ย เพลงนี้ปังอีกแน่ ฆ่าเพลง "ความรักของพวกเธอ" ของหวังอีเหิงตายเรียบชัวร์!"

"คุณพระ เพลงนี้ทำเอาฉันนึกถึงรักแรกตอนเด็ก ๆ เลย!"

"ฉันฟังจนขนลุกซู่ไปทั้งหัวแล้ว โน้ตสูงนี่สุดยอดเกินไปแล้ว!"

"จบเห่ รู้สึกว่าคืนนี้หวังอีเหิงจะโดนปาดหน้าเค้กตอนไต่อันดับชาร์ตซะแล้ว!"

"ฉันก็คิดเหมือนกันว่าคืนนี้หวังอีเหิงต้องเจอศึกวอเตอร์ลูเข้าให้แล้ว!"