ตอนที่ 45 เล่นตัวเป็นซุปตาร์

แม้ว่าหลินเฟิงจะไม่มีแขกรับเชิญมาร่วมร้อง แต่กระแสรอบชิงชนะเลิศของ "โยวเซิงอิน" ก็ถูกโหมกระพือจนพุ่งทะยานถึงขีดสุดเพราะข่าวหลุดและสารพัดปัจจัยจริง ๆ

"บัตรขายออกไปได้กี่ใบแล้ว" ตอนนี้จางเหิงรู้สึกตื่นเต้นมาก นี่คือคืนก่อนวันแข่งรอบชิงชนะเลิศแล้ว

เวทีและสถานที่จัดงานถูกเซตไว้พร้อมหมดแล้ว

แถมผู้เข้าแข่งขันบางคนก็เริ่มซ้อมใหญ่กันแล้วด้วย

"ห้าหมื่นใบแล้วครับ!"

"เต็มทุกที่นั่งแล้ว!" ถังเซียวเอ่ยอย่างตะลึงงัน

"เยอะขนาดนี้เลยเรอะ"

"รอบชิงสองซีซั่นก่อน แค่มีคนถึงหมื่นคนก็ต้องจุดธูปไหว้พระขอบคุณฟ้าดินแล้ว!" จางเหิงเอ่ย

"เรื่องนี้ต้องขอบคุณหลินเฟิงเขาจริง ๆ อย่างน้อยครึ่งหนึ่งก็เป็นฝีมือเขานั่นแหละ!" ถังเซียวหัวเราะ

"ถ้าพูดกันเป็นการส่วนตัวแค่เราสองคน หลินเฟิงคนนี้นี่แหละคือเด็กใหม่ที่เก่งกาจที่สุดในประวัติศาสตร์อย่างแน่นอน!" จางเหิงเอ่ยพลางยิ้ม

"แต่มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องบอกนาย อาจจะมีปัญหานิดหน่อย" ถังเซียวเอ่ย

"พรุ่งนี้ค่ำรอบชิงก็จะเริ่มแล้ว แต่เมื่อกี้ฉันเพิ่งดูคิวซ้อมใหญ่"

"ทางฝั่งเฉินเทียนเสียงกับลู่ว่านหว่านจงใจยืดเวลาซ้อมใหญ่ของตัวเองออกไป ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันกลัวว่าหลินเฟิงจะไม่มีเวลาได้ซ้อมเลยน่ะสิ!" ถังเซียวขมวดคิ้ว

เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการจงใจรังแกหลินเฟิงอยู่บ้าง

"เรื่องที่นายพูดน่ะฉันเตรียมรับมือไว้ล่วงหน้าแล้ว ฉันคุยกับเจ้าเด็กนั่นแล้ว ลองทายดูสิว่าเขาว่ายังไง"

"เขาบอกว่า เขาไม่จำเป็นต้องซ้อม!" จางเหิงเอ่ยพลางหัวเราะ

"หา?"

"แล้วถึงตอนนั้นดนตรีแบ็กกิ้งแทร็กจะทำยังไงล่ะ" ถังเซียวยืนอึ้งไปเล็กน้อย

"ทางฝั่งเขาทำเสร็จหมดแล้ว ถึงเวลาเปิดรายการจะเอามาให้นาย ไม่ต้องใช้วงดนตรีแล้ว" จางเหิงเอ่ย

"งั้นถึงตอนนั้นก็อย่าให้เกิดอุบัติเหตุกลางอากาศเชียวนะ ยังไงรอบนี้ก็เป็นการถ่ายทอดสด!" ถังเซียวยังคงกังวลอยู่บ้าง

"วางใจเถอะ ไม่มีทาง ความสามารถในการร้องสดของเขา ฉันไปคอนเฟิร์มกับราชินีเพลงจางด้วยตัวเองมาแล้ว ไม่มีปัญหาแน่นอน!" จางเหิงเอ่ยอย่างมั่นใจ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง คนอื่น ๆ ต่างเริ่มซ้อมใหญ่ข้ามคืนกันแล้ว เพราะรอบชิงในค่ำคืนวันพรุ่งนี้เป็นการถ่ายทอดสด จะเกิดความผิดพลาดแม้แต่น้อยไม่ได้เด็ดขาด

อีกทั้งทีมงานรายการก็ไม่ได้ตุกติกจริง ๆ ใครที่คว้าแชมป์ในท้ายที่สุด คนนั้นก็จะได้ร้องเพลงเพิ่มอีกหลายเพลง ดังนั้นผู้เข้าแข่งขันทุกคนจึงไม่ได้เตรียมมาแค่เพลงเดียว

โดยเฉพาะเหล่าผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้าสู่รอบชิงได้สำเร็จ จะต้องใช้สองเพลงมาตัดสินแพ้ชนะ!

เวลาสำหรับการซ้อมใหญ่จึงกระชั้นชิดอย่างยิ่ง

ตอนนี้เอ้อร์เสินก็กำลังพาโจวผิ่นเริ่มซ้อมใหญ่กันแล้ว!

ทางฝั่งจางเหิงเองก็กำลังเตรียมการอย่างขะมักเขม้น การประชาสัมพันธ์ทุกรูปแบบบนอินเทอร์เน็ตก็ถูกปล่อยออกไปจนหมดแล้ว

จนกระทั่งถึงช่วงเที่ยงของวันถัดมา ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ และเหล่าโค้ชต่างก็มาถึงหน้างานเพื่อเตรียมตัวกันแล้ว

"หลินเฟิงล่ะ ยังไม่มาอีกเหรอ" จางเหิงเดินหาไปรอบหนึ่ง แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของหลินเฟิง

"ยังเลยครับ แต่ผมล่ะตั้งตารอคืนนี้จริง ๆ ว่าหลินเฟิงจะงัดผลงานอะไรออกมา เพราะคืนนี้ไม่เพียงแต่เป็นรอบชิงของ "โยวเซิงอิน" เท่านั้น แต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นของการกวาดล้างชาร์ตของเขาด้วย!"

สองเรื่องประดังเข้ามาพร้อมกัน ย่อมทำให้ผู้คนต่างเฝ้ารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ

ทว่าอีกด้านหนึ่ง หลินเฟิงไม่ได้จงใจมาสาย แต่เป็นเพราะฉินเป่าเปาลากเขาไปซื้อเสื้อผ้าต่างหาก

"นายจะใส่ชุดที่ดูพิลึกพิลั่นแบบนี้ขึ้นเวทีจริง ๆ เหรอ" ฉินเป่าเปาเอ่ยอย่างแปลกใจ

เพราะชุดที่หลินเฟิงเลือกนั้นข้างหนึ่งเป็นสีดำ อีกข้างหนึ่งเป็นสีขาว ดูแปลกประหลาดเอามาก ๆ

"แน่นอนสิ ลุคนี้ออกจะดูดี" หลินเฟิงยืนกรานการตัดสินใจของตัวเอง

"ฉันซื้อบัตรเข้าชมหน้าเวทีมาได้แล้วนะ แถวหน้าสุดด้วย!" ฉินเป่าเปาหยิบบัตรออกมาสองใบ

"ถึงเวลาฉันจะคอยส่งเสียงเชียร์นายอยู่ใต้เวทีนะ!" ฉินเป่าเปายิ้มหวาน

"อะแฮ่ม!" ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นข้าง ๆ

"พวกนายช่วยสนใจกันหน่อยได้ไหม ฉันไม่ใช่คนล่องหนนะ ออกมาตั้งชั่วโมงเต็ม ๆ พวกนายสองคนเอาแต่คุยกันอยู่ได้ ไม่คิดจะสนใจฉันเลยเหรอ" ถังอ้วนเตือนสติ

"ตอนค่ำอากาศอาจจะหนาว เธอใส่เสื้อหนา ๆ หน่อยนะ" หลินเฟิงเตือน

"ได้เลย!" ฉินเป่าเปายิ้มหวานอีกครั้ง

จากนั้นทั้งสองคนก็หันไปดูเสื้อผ้าต่อ ทิ้งให้ถังอ้วนยืนทำหน้าเหวออยู่ตรงนั้น!

"พวกนายมองข้ามหัวฉันขนาดนี้เลยเรอะ!" ถังอ้วนตะโกนลั่น ทำเอาคนรอบข้างหันมามองเขาด้วยความประหลาดใจ

ห้าโมงเย็น ผู้ชมเริ่มทยอยเข้ามาในฮอลล์แล้ว ฝูงชนต่อแถวเดินเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ฮอลล์ขนาดมหึมาที่เดิมทีโล่งกว้าง

แต่ตอนนี้กลับดูแน่นขนัดและจอแจไปหมด ทุกทิศทุกทางเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย

ทว่าทางฝั่งหลังเวที จางเหิงกลับมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ฉันรู้ว่าพวกคุณอยากดันหลินเฟิง แต่ฉันคิดว่าให้น้องชายฉันขึ้นเป็นโชว์ปิดท้ายจะเหมาะสมกว่าค่ะ!" ลู่ว่านหว่านจู่ ๆ ก็บุกมาหาทีมงานรายการ

ด้วยความที่เธอเป็นดาราดังเบอร์ใหญ่ ระดับขั้นก็สูงลิ่ว ตอนนี้ถึงได้คิดจะเปลี่ยนลำดับการแสดงกะทันหัน

"คุณลู่ครับ เรื่องนี้คงจะจัดการยากหน่อย อีกอย่าง การขึ้นแสดงต่อจากหลินเฟิงไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะครับ!" จางเหิงกับถังเซียวกำลังช่วยกันเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี

"คุณคิดว่าฝีมือพวกเราไม่ถึง หรือคิดว่าฉันไม่คู่ควรคะ?" ลู่ว่านหว่านถนัดลูกไม้นี้อยู่แล้ว ยังไงซะถ้าทีมงานไม่ยอม เธอก็กล้าที่จะฉีกสัญญา ถึงเวลาแล้วไม่ยอมขึ้นเวทีเสียอย่าง!

"คุณลู่ครับ ความนิยมของหลินเฟิงสูงมากมาตลอด ที่เขาได้ปิดท้ายก็เพราะผลคะแนนจากการแข่งขันหลายรอบก่อนหน้านี้นะครับ!" จางเหิงยังคงพยายามเจรจากับลู่ว่านหว่าน

"คุณดูเวลาเอาเองแล้วกันค่ะ ฉันยังยืนยันคำเดิมว่าจะให้พวกเราขึ้นเป็นคู่สุดท้าย!" ลู่ว่านหว่านไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย สีหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที

"ไม่อย่างนั้นฉันยอมจ่ายค่าปรับ แล้วตอนนี้ฉันจะกลับทันที!" ลู่ว่านหว่านหาเรื่องบีบคั้น

ท่าทีนี้ทำเอาจางเหิงโกรธจนแทบคลั่ง กำหมัดแน่น การโปรโมตออกสื่อไปหมดแล้ว ถ้าลู่ว่านหว่านถอนตัวกะทันหัน ถึงตอนนั้นได้เกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โตแน่!

แต่ถ้าจะมาสลับลำดับเอาตอนนี้ จางเหิงก็รู้สึกว่ามันเป็นการรังแกคนอื่นเกินไป

นี่ไม่เพียงแต่เป็นการก้าวก่ายการจัดคิวของผู้กำกับใหญ่อย่างเขา แต่ยังเป็นการเอาแต่ใจไร้เหตุผลสิ้นดี!

"งั้นผมขอคุยกับเจ้าตัวก่อนแล้วกันครับ!" จางเหิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างจนใจ

"เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องคุยหรอกค่ะ คุณเป็นผู้กำกับใหญ่ ลำดับขึ้นแสดงไม่ใช่ว่าคุณเป็นคนตัดสินใจเหรอคะ" ลู่ว่านหว่านเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา

"เขาก็แค่นักร้องหน้าใหม่คนหนึ่ง จะกล้าขัดคำสั่งของคุณเหรอคะ"

จางเหิงถือโทรศัพท์ไว้ ในใจสบถด่าไปแล้ว

มึงยังเสือกรู้อีกเหรอวะว่ากูเป็นผู้กำกับใหญ่!

รู้ว่าใครจะปิดท้ายกูเป็นคนตัดสินใจ แล้วมึงจะมาหาเรื่องก่อหวอดอะไรตรงนี้วะ!

จางเหิงถือโทรศัพท์อยู่ในมือ สุดท้ายก็กดโทรหาหลินเฟิงอยู่ดี แต่บัญชีแค้นนี้เขาจำฝังใจไว้แล้ว!

"ฮัลโหล หลินเฟิง ลำดับการขึ้นแสดงมีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย นายพอจะรับได้ไหม" จางเหิงถาม

"ผู้กำกับเจอปัญหาอะไรเข้าใช่ไหมครับ" หลินเฟิงเดาออกทันทีว่าต้องเป็นดาราดังพวกนั้นมาก่อเรื่องแน่

"ไม่เป็นไรครับ คุณจัดตามสะดวกเลย ผมขึ้นแสดงลำดับไหนก็ได้ทั้งนั้น" หลินเฟิงเอ่ย

"ตกลง ขอบใจนายมากนะ!" จางเหิงวางสาย

"ได้ครับ ทางหลินเฟิงตกลงแล้ว พวกคุณขึ้นแสดงปิดท้ายเป็นคู่สุดท้ายแล้วกัน!"

"งั้นก็ขอบคุณผู้กำกับที่ดูแลนะคะ!" ลู่ว่านหว่านเห็นว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว ก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

ส่วนนอกประตู ลู่อวิ๋นมองลู่ว่านหว่านด้วยรอยยิ้มเปี่ยมความหวัง

"เรียบร้อยแล้ว นายได้ปิดท้าย!" ลู่ว่านหว่านลูบหัวลู่อวิ๋น

"พี่นี่บารมีล้นเหลือจริง ๆ ได้ขึ้นแสดงเป็นคนสุดท้าย แถมยังมีพี่ช่วย แชมป์คืนนี้อยู่ในกำมือผมแน่นอน!" ลู่อวิ๋นพูดพร้อมรอยยิ้ม!

ขณะที่อีกด้านหนึ่ง ถังเซียวรอจนลู่ว่านหว่านออกไปแล้วจึงถามจางเหิง

"ผู้กำกับจาง คุณจะให้พวกลู่อวิ๋นปิดท้ายจริง ๆ เหรอ"

"บางครั้งการปิดท้ายก็ไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ มันขึ้นอยู่กับว่าพวกนั้นจะคุมเวทีต่อจากหลินเฟิงไหวหรือเปล่า ถ้าคุมไม่อยู่ ถึงตอนนั้นก็กลายเป็นตัวตลกแล้ว!" จางเหิงกำหมัดแน่น สีหน้าหงุดหงิดเต็มทน!

"ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรอดูผลงานของหลินเฟิงคืนนี้แล้วล่ะ!"