ตอนที่ 150
ตอนที่ 152 สายลมพัดหวน
minibunny · 6,746 ตัวอักษร
ถึงอดีตจะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้แล้ว แต่เขายังกำหนดอนาคตตัวเองได้ เขารักเสียงดนตรี รักการร้องเพลง ความสุขและความภาคภูมิใจที่ได้รับจากเสียงเพลงเป็นสิ่งที่ไม่มีอะไรมาแทนที่ได้
ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่เจ็บปวด คิดว่าเส้นทางดนตรีของตนคงจบสิ้นลงแล้ว แต่วันนี้เขากลับตาสว่าง เสียงเพลงมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง จากนี้ไปแม้ต้องไปร้องเพลงตามผับบาร์ เขาก็จะมุ่งมั่นเดินตามความฝันนี้ต่อไป
ตอนนี้จ้าวซินหน้าตาบิดเบี้ยวถมึงทึง ศักดิ์ศรีที่ค้ำคอทำให้ยอมรับความพ่ายแพ้ต่อจางหนานไม่ได้เด็ดขาด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
