ตอนที่ 300
บทที่ 300 เหลียวมองส่งยิ้มพิมพ์ใจ (3k)
minibunny · 9,718 ตัวอักษร
แม้มุมกล้องจะถูกล็อกไว้ แต่เมื่อมองผ่านหัวมุมที่โผล่พ้นมาเล็กน้อยก็พอเห็นได้ว่า ที่นี่มีโคมไฟ มีพรมปูไว้ ดูท่าแล้วน่าจะเป็นเซฟโซน
แสงไฟที่สว่างไสวกับความรู้สึกโล่งตาของพื้นที่กว้างขวาง ทำให้ความตึงเครียดที่เพิ่งก่อตัวขึ้นในใจของฮอว์กมลายหายไปจนหมดสิ้น
ความอึดอัดกดดันต่างหากที่เป็นหัวใจสำคัญของความตึงเครียด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
