บทที่ 448 มีเงินก็ซื้อเวลาได้

บทที่ 448 มีเงินก็ซื้อเวลาได้

"เอ่อ... ทีนี้ผมเข้าใจแล้วล่ะว่ากลิ่นอายดาร์กโกธิคที่คุณหลินพูดถึงมาตลอดมันให้ความรู้สึกยังไง"

ตอนที่ทุกคนในบลิซซาร์ดได้เห็นภาพสเก็ตช์ร่างแรกที่บรอมส่งมาให้ พวกเขาก็อดสะดุ้งตกใจไม่ได้