ตอนที่ 197 หนูน้อยไม่ไปแล้ว

ตรงนั้นมีรังมดขนาดไม่เล็กอยู่รังหนึ่ง มดน้อยใหญ่เดินเข้าออกกันขวักไขว่ กลายเป็นเนินดินเตี้ย ๆ สีดำทะมึน

สี่เป่าที่นั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นมองตาเป็นประกาย เธออ้าปากยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวซี่เล็ก ๆ

ปินปินนั่งยอง ๆ อยู่ข้างสี่เป่า พลางมองรังมดด้วยความภาคภูมิใจ "นี่เป็นรังมดที่ฉันเลี้ยงไว้เองเลยนะ ยังไม่ยอมเล่นเลยด้วยซ้ำ ให้เธอเล่นแล้วกัน"