ตอนที่ 125
บทที่ 125 กำเริบเสิบสาน
minibunny · 8,949 ตัวอักษร
บทที่ 125 กำเริบเสิบสาน
ชวีเจียวหลงหรี่ตาลง "...หมายความว่าอย่างไร"
เสียนหวังถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ยิ้มอย่างมีความหมายลึกซึ้ง "บางที เสด็จพ่อเองก็กำลังรอ... รอวันที่คันศรชวนอวิ๋นจะยอมรับนายที่แท้จริงเช่นกัน"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
