บทที่ 146 หายใจไม่ออก

บทที่ 146 หายใจไม่ออก

น้ำเสียงของเขาอ่อนระโหยโรยแรงอย่างยิ่ง คล้ายกับว่าทุกถ้อยคำที่เอ่ยออกมาจะกระทบกระเทือนถึงบาดแผลตรงซี่โครง ทว่ายามมองมายังนางในเวลานี้ แววตากลับดื้อดึงดึงดันเป็นพิเศษ

ชวีเจียวหลงเองก็ไม่รู้สึกว่าเรื่องนี้มีสิ่งใดต้องปิดบัง