ตอนที่ 159
บทที่ 159 ชักจูง
minibunny · 7,677 ตัวอักษร
บทที่ 159 ชักจูง
ชวีเจียวหลงไม่อาจไม่คิดไปในทางนี้ เพราะสถานการณ์ตรงหน้ามันช่างน่าขันสิ้นดี
หากเป็นชาติก่อนที่ลู่หมิงยวนเอ่ยคำนี้ออกมา นางคงเชื่อสนิทใจจริง ๆ ว่าเขากำลังคิดเพื่ออนาคตของคนทั้งสอง เพราะเวลานั้นแม้ตนกับลู่หมิงยวนจะทะเลาะกันแทบทุกวัน ทว่าระหว่างคิ้วของเขากลับเปี่ยมไปด้วยความจนใจมากกว่า ยามเผชิญหน้ากับการกลั่นแกล้งของฮูหยินผู้เฒ่า เขาก็ยังคอยปกป้องนางอยู่เสมอ บางคราวยามชวีเจียวหลงบันดาลโทสะจนหน้ามืดตามัวก็เคยตะคอกออกไปประโยคหนึ่งว่า "ในเมื่อชอบนางมากนัก ท่านก็รับนางเป็นอนุไปเลยสิ" แต่ทุกครั้งลู่หมิงยวนจะกอดนางไว้อย่างเหนื่อยล้าพลางสาบานหนักหนา ว่าชาตินี้จะมีเพียงนางผู้เดียว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น