บทที่ 218 สภาพน่าเวทนาและขี้ขลาดไร้น้ำยาถึงที่สุด

บทที่ 218 สภาพน่าเวทนาและขี้ขลาดไร้น้ำยาถึงที่สุด

หากลั่วอวี่โหรวมิได้ตั้งครรภ์ แล้วลู่หมิงยวนเป็นฝ่ายล้มเลิกความคิดที่จะรับอนุเอง ทั้งยังให้คำมั่นต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาทอีกคราว่าจะไม่รับอนุไปตลอดชีวิต เช่นนั้นหากชวีเจียวหลงยังยืนกรานจะหย่าขาด ทุกคนคงคิดว่านางใจแคบและทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่

อย่างไรเสียติ้งหยางป๋อก็อ้างแล้วว่าเป็นความปรารถนาสุดท้ายของมารดา แม้ทุกคนจะไม่เชื่อ แต่ก็ไม่มีผู้ใดหาหลักฐานมาหักล้างได้มิใช่หรือ ในเมื่อทุกอย่างยังมิได้เกิดขึ้น ความสงบสุขในครอบครัวคือสิ่งประเสริฐ ย่อมต้องให้โอกาสคนกลับตัวกลับใจบ้าง