บทที่ 246 สองต่อหนึ่ง

บทที่ 246 สองต่อหนึ่ง

ณ ลานกว้าง บรรยากาศพลันชะงักงันลงในพริบตา

ชวีเจียวหลงสวมชุดเกราะทะมัดทะแมง สายลมภูเขาพัดผ่านปอยผมหน้าผาก ดวงตาคู่นั้นที่มักแฝงแววไม่ใส่ใจอยู่เสมอ ยามนี้กลับกระจ่างใสดั่งดวงดารากลางทุ่งหิมะอันเหน็บหนาว แฝงไว้ด้วยความมั่นใจอันสงบนิ่งจนเกือบกลายเป็นเย่อหยิ่ง สองเด็กหนุ่มตรงหน้านาง คนหนึ่งถือมีดสั้น อีกคนหนึ่งกุมกระบี่ ราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ กลิ่นอายรอบกายแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ไม่หลงเหลือเค้าโครงขณะพูดคุยหัวเราะเมื่อครู่เลยสักนิด