บทที่ 280 ป้ายทอง

บทที่ 280 ป้ายทอง

เสียงของจางฉี่เหนียนแหบแห้งทว่าหนักแน่น ทุกถ้อยคำคล้ายถูกเค้นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ แฝงไว้ด้วยน้ำหนักแห่งคราบเลือดและหยาดน้ำตา ทุบกระหน่ำลงบนพื้นอิฐทองอันเย็นเยียบของห้องทรงอักษรอย่างหนักหน่วง

ภายในห้องทรงอักษรตกอยู่ในความเงียบงันราวกับไร้สิ่งมีชีวิต มีเพียงเสียงหายใจหนักหน่วงของฮ่องเต้เฒ่าที่ดังแว่วมาให้ได้ยินชัดเจน พระองค์จ้องเขม็งไปยังห่อผ้าเคลือบน้ำมันซอมซ่อที่จางฉี่เหนียนชูขึ้นสูง พระอุระกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง พระพักตร์เปลี่ยนจากเขียวคล้ำเป็นซีดขาว จากซีดขาวกลายเป็นแดงก่ำ ก่อนจะกลายสภาพเป็นสีเขียวคล้ำน่าสะพรึงกลัวในท้ายที่สุด พระองค์ตบโต๊ะทรงพระอักษรลงมาอย่างแรงจนพู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกสะเทือนกระดอนขึ้นพร้อมกัน!